Systematyczne wykorzystywanie psów w służbie porządkowej rozpoczęło się na przełomie XIX i XX wieku, gdy w niektórych miastach europejskich powołano pierwsze jednostki policyjne z udziałem wyszkolonych psów. Zwierzęta te wykorzystywano początkowo głównie do patrolowania i ochrony funkcjonariuszy, a z czasem także do tropienia, wykrywania substancji zakazanych oraz obezwładniania osób stwarzających zagrożenie. Doświadczenia te przyczyniły się do rozwoju metod szkolenia posłuszeństwa i pracy węchowej stosowanych do dziś w formacjach mundurowych na całym świecie.
Co to oznacza w praktyce
Historia psów policyjnych pokazuje, że niektóre rasy zostały ukształtowane z myślą o wszechstronnej pracy, łączącej odwagę, zdolności węchowe i posłuszeństwo. Dla właściciela psa o takim rodowodzie oznacza to, że zwierzę może mieć wysokie potrzeby aktywności umysłowej i fizycznej, wymagające regularnych zajęć i konsekwentnego szkolenia.