Choroba tańczącego dobermana: rzadka przypadłość tylnych łapChoroba tańczącego dobermana: rzadka przypadłość tylnych łap

Choroba tańczącego dobermana, po angielsku dancing Doberman disease, to rzadka przypadłość nerwowo-mięśniowa opisana w literaturze weterynaryjnej u dobermanów: pies na stojąco naprzemiennie unosi i zgina tylną łapę, zwykle bez oznak bólu. Postępuje powoli i trzeba ją odróżnić od zespołu Wobblera i dysplazji. Więcej o chorobach typowych dla dobermanów piszemy w osobnym filarze.

W skrócie- Charakterystyczny objaw to zginanie jednej tylnej łapy, gdy pies stoi, w ruchu problem jest mniej widoczny.- Literatura opisuje ją jako miopatię mięśnia brzuchatego łydki o niewyjaśnionej do końca przyczynie.- Z czasem może objąć obie tylne łapy, a pies częściej siada, zamiast stać.- Podobne objawy dają zespół Wobblera, dysplazja i urazy kolana, dlatego rozpoznanie stawia lekarz, najlepiej neurolog lub ortopeda.

Nazwa tej przypadłości pochodzi z anglojęzycznej literatury weterynaryjnej, a sama jednostka chorobowa należy do rzadkich, opisywanych właśnie u dobermanów. Wiedza na jej temat opiera się na stosunkowo niewielkiej liczbie publikacji klinicznych, dlatego nie wszystkie mechanizmy jej powstawania są w pełni wyjaśnione. Więcej o narkolepsji, innej przypadłości opisanej u dobermanów, piszemy w osobnym artykule.

Charakterystyczny ruch obejmuje zgięcie w stawie skokowym i kolanowym oraz przestępowanie z łapy na łapę, gdy pies stoi w miejscu. Objaw nasila się przy dłuższym staniu, a słabnie w trakcie chodu. Według opisów przypadków klinicznych pies zwykle nie reaguje bólem na dotyk łapy. Więcej o budowie i ruchu dobermana w opisie rasy piszemy w osobnym artykule.

Mięsień brzuchaty łydki znajduje się w tylnej kończynie i odgrywa ważną rolę w mechanice stania oraz chodu. Prace kliniczne opisują zmiany w obrębie tego mięśnia u psów z tą przypadłością, a niektóre hipotezy wskazują na możliwe tło nerwowe, choć dokładny mechanizm wciąż nie jest w pełni poznany. Typowy wiek pojawienia się pierwszych objawów opisują publikacje źródłowe.

Powolny postęp, możliwe objęcie także drugiej tylnej łapy oraz stopniowe osłabienie mięśni tylnych kończyn to typowy obraz opisywany w literaturze. Psy z tą przypadłością częściej siadają zamiast dłużej stać. Jakość życia takich psów opisują dostępne prace kliniczne, choć przebieg u konkretnego psa zawsze jest indywidualny.

Schemat tylnej łapy psa z zaznaczonym mięśniem brzuchatym łydki

Zespół Wobblera daje chwiejny chód, ból szyi oraz objawy widoczne także w przednich kończynach, podczas gdy choroba tańczącego dobermana ujawnia się głównie w pozycji stojącej, bez chwiejności i bez bólu szyi. Obie te przypadłości mogą dotyczyć tej samej rasy, ale mają odmienny obraz kliniczny. Więcej o zespole Wobblera u dobermana piszemy w osobnym artykule.

Dysplazja objawia się bólem, sztywnością po odpoczynku oraz kulawizną w ruchu, a zerwanie więzadła krzyżowego charakteryzuje się nagłym odciążaniem łapy, bólem i obrzękiem kolana. Więcej o dysplazji stawów u dobermana i o zerwaniu więzadła krzyżowego piszemy w osobnych artykułach.

Rozpoznanie stawia się głównie przez wykluczenie innych przyczyn, na podstawie oceny ortopedycznej i neurologicznej oraz obrazowania, a w literaturze opisywano też ocenę elektryczną i mikroskopową mięśnia. Swoiste leczenie tej przypadłości nie jest opisane w dostępnych publikacjach, dlatego duże znaczenie ma utrzymanie prawidłowej masy ciała, dobrej kondycji mięśni oraz zapewnienie antypoślizgowych podłóg w domu.

Sprawdź, co oznacza osłabienie tylnych łap u psa. Przeczytaj artykuł.

Ciekawostka. Mimo nazwy psy nie tańczą rytmicznie: określenie z anglojęzycznej literatury oddaje wrażenie przestępowania z łapy na łapę, gdy pies stoi w miejscu.

Ciekawostka. Według opisów klinicznych wiele psów z tą przypadłością chętniej siada lub się kładzie, niż długo stoi, bo w spoczynku i w ruchu objaw jest mniej uciążliwy.

Czy choroba tańczącego dobermana boli?

Według opisów przypadków klinicznych sam objaw zwykle nie towarzyszy bólowi, choć każdy przypadek powinien ocenić lekarz.

Czy dancing Doberman disease występuje u innych ras?

Przypadłość ta jest opisywana w literaturze specyficznie u dobermanów, choć dostępna wiedza na jej temat wciąż jest ograniczona.

Czy pies z tą przypadłością może normalnie spacerować i biegać?

W wielu opisanych przypadkach objaw jest wyraźniejszy podczas stania niż w ruchu, dlatego zakres aktywności warto ustalić indywidualnie z lekarzem.

W jakim wieku pojawiają się pierwsze objawy?

Dostępne publikacje opisują wiek pojawienia się objawów, ale warto potraktować to jako ogólną wskazówkę, a nie regułę dla każdego psa.

Czy fizjoterapia pomaga psu z tą przypadłością?

Utrzymanie dobrej kondycji mięśni może wspierać komfort psa, a konkretny plan rehabilitacji najlepiej ustalić z lekarzem lub fizjoterapeutą weterynaryjnym.

Przeczytaj przegląd chorób neurologicznych u psa. Przeczytaj artykuł.

• PubMed: pierwsze opisy dancing Doberman disease i późniejsze prace o miopatii mięśnia brzuchatego łydki
• Merck Veterinary Manual: miopatie i neuropatie u psów, różnicowanie kulawizn
• VCA Animal Hospitals: zespół Wobblera, dysplazja stawów biodrowych, zerwanie więzadła krzyżowego
• Cornell University College of Veterinary Medicine: neurologia i choroby nerwowo-mięśniowe