Współczesna nauka wskazuje wilka szarego jako gatunek, od którego w procesie udomowienia wywodzi się pies domowy. Badania genetyczne i archeologiczne pozwoliły ustalić pokrewieństwo obu gatunków, choć dokładny przebieg i miejsce udomowienia wciąż są przedmiotem dyskusji naukowców. Populacje wilków, z których wywodzi się pies, różniły się od dzisiejszych dzikich wilków żyjących w Europie i Azji.
Co to oznacza w praktyce
Dla właściciela psa fakt ten tłumaczy część naturalnych zachowań: potrzebę struktury w watasze, komunikację ciałem, instynkt terytorialny czy zainteresowanie tropieniem zapachów. Znajomość pochodzenia gatunku pomaga zrozumieć, dlaczego pies, mimo tysięcy lat udomowienia, zachował wiele wzorców zachowań charakterystycznych dla dzikich przodków.