Idea wykorzystywania psów jako wsparcia w terapii rozwinęła się intensywnie w XX wieku, choć pojedyncze obserwacje pozytywnego wpływu obecności zwierząt na samopoczucie ludzi znane były wcześniej. Psy terapeutyczne odwiedzały szpitale, domy opieki i placówki edukacyjne, wspierając procesy rehabilitacji, redukując stres i pomagając w nawiązywaniu kontaktu z osobami mającymi trudności w komunikacji. Z czasem powstały programy szkoleniowe i standardy pracy takich psów, odróżniające je od psów przewodników i psów asystujących o innych zadaniach.
Co to oznacza w praktyce
Historia ta pokazuje, jak wszechstronną rolę może pełnić pies w życiu człowieka, wykraczającą poza tradycyjne funkcje pracy fizycznej. Dla właściciela psa to ciekawy kontekst, przypominający, że sama obecność spokojnego, dobrze wychowanego psa może mieć realny, pozytywny wpływ na nastrój i dobrostan domowników.