Wykorzystywanie psów do wypasu i ochrony stad owiec, kóz czy bydła jest jedną z najstarszych funkcji, jakie pies pełnił u boku człowieka, sięgającą czasów, gdy ludzie zaczęli prowadzić gospodarkę pasterską. Psy pasterskie dzielono tradycyjnie na te, które kierowały ruchem stada, oraz te, które broniły go przed drapieżnikami, pozostając blisko zwierząt gospodarskich. Z czasem, w różnych regionach Europy i Azji, wykształciły się odrębne typy psów przystosowane do lokalnych warunków terenowych i rodzajów hodowanych zwierząt.
Co to oznacza w praktyce
Znajomość tej historii pomaga zrozumieć silny instynkt pracy, czujność i samodzielność wielu ras o rodowodzie pasterskim. Dla właściciela psa oznacza to często potrzebę zapewnienia zwierzęciu odpowiedniej ilości zajęć i stymulacji, ponieważ instynkty wykształcone przez pokolenia pracy nie znikają wraz ze zmianą stylu życia na miejski.