Wykorzystanie psów podczas polowań jest jedną z najstarszych form współpracy między człowiekiem a psem, obecną już u ludów zbieracko-łowieckich i kontynuowaną przez kolejne tysiąclecia. W zależności od rodzaju terenu i zwierzyny wykształciły się różne style pracy psów myśliwskich: tropienie po śladzie zapachowym, płoszenie zwierzyny, aportowanie czy zaganianie. Polowanie z psem było też przez wieki ważnym elementem życia dworskiego i formą rozrywki wyższych warstw społecznych.
Co to oznacza w praktyce
Dziedzictwo pracy myśliwskiej widoczne jest dziś w silnym instynkcie tropienia zapachów, zainteresowaniu ruchem oraz wytrzymałości wielu ras psów. Dla właściciela psa o takich korzeniach oznacza to, że spacery wzbogacone o zabawy węchowe i tropienie mogą być szczególnie satysfakcjonującą formą aktywności, nawet jeśli pies nigdy nie będzie uczestniczył w rzeczywistym polowaniu.