Tasiemiec u psa: skąd się bierze, jakie daje objawy i co mają z nim wspólnego pchłyTasiemiec u psa: skąd się bierze, jakie daje objawy i co mają z nim wspólnego pchły

Tasiemiec u psa to płaski pasożyt jelitowy, którego najczęstszym objawem są białe, ruchliwe człony podobne do ziaren ryżu w kale lub w sierści wokół odbytu. Pies zaraża się najczęściej, połykając zakażoną pchłę podczas wylizywania sierści, rzadziej jedząc surowe mięso, podroby lub upolowane gryzonie. Jeśli tasiemiec wraca mimo odrobaczania, przyczyną są zwykle pchły, które trzeba zwalczać razem z pasożytem. Więcej o najważniejszych chorobach dobermana piszemy w osobnym filarze.

W skrócie- Najczęstszy tasiemiec psa rozwija się w pchle, więc samo odrobaczanie bez ochrony przed pchłami często nie wystarcza.- Człony tasiemca są płaskie, białe i ruchliwe, a po wyschnięciu przypominają ziarna ryżu; glisty wyglądają inaczej, jak nitki makaronu.- Świąd odbytu i saneczkowanie mogą mieć wiele przyczyn, ale przy widocznych członach wskazują na tasiemca.- Część tasiemców psa jest groźna dla człowieka, dlatego liczą się higiena rąk i sprzątanie odchodów.- Częstotliwość odrobaczania i ochrony przed pchłami ustala lekarz, zależnie od stylu życia psa.

Tasiemiec psi przenoszony przez pchły to najczęstszy gatunek u psów domowych. Tasiemce z rodzaju Taenia zarażają psy zjadające surowe mięso, podroby, gryzonie lub zające, a tasiemce z rodzaju Echinococcus są szczególnie groźne dla człowieka. Drogi zakażenia każdego z tych gatunków opisują Merck i Cornell.

Białe robaki w kupie psa: człony czy glisty

Człony tasiemca widoczne są w kale, na posłaniu i w sierści wokół odbytu psa, a u szczeniąt zakażeniu może towarzyszyć słabszy przyrost masy i matowa sierść. Płaskie, ruchliwe człony tasiemca łatwo odróżnić od nitkowatych glist, które wyglądają zupełnie inaczej. Pełny przegląd innych pasożytów jelitowych psa opisujemy w osobnym artykule.

Świąd odbytu i saneczkowanie

Świąd odbytu i tak zwane saneczkowanie, czyli pocieranie tylną częścią ciała o podłoże, mogą mieć wiele przyczyn, ale w połączeniu z widocznymi członami wskazują właśnie na tasiemca.

Cykl rozwojowy tasiemca psiego zaczyna się od jaj znajdujących się w członach wydalanych z kałem. Larwy pcheł zjadają te jaja, a dorosła pchła, żerująca na psie, może zostać przez niego połknięta podczas wylizywania sierści, co zamyka cykl. Wesz również może pełnić rolę drugiego możliwego żywiciela pośredniego, zgodnie z Merck i Cornell. Właśnie dlatego skuteczna ochrona przed pchłami jest nieodłączną częścią leczenia tasiemca.

Schemat: cykl rozwojowy tasiemca psiego

Ponowne połknięcie pcheł, obecność pcheł w otoczeniu, na przykład w legowiskach, samochodzie czy dywanach, inne zwierzęta w domu, polowanie na gryzonie oraz karmienie surowymi podrobami to najczęstsze powody nawrotów, zgodnie z Merck. Czas od połknięcia zakażonej pchły do pojawienia się widocznych członów jest zmienny i najlepiej omówić go bezpośrednio z lekarzem prowadzącym.

Tasiemiec psi może zarazić także człowieka, głównie małe dzieci, po przypadkowym połknięciu zakażonej pchły. Tasiemce z rodzaju Echinococcus stanowią poważniejsze zagrożenie dla człowieka, a ich występowanie w Polsce opisują publikacje dostępne w PubMed. Podstawowe zasady bezpieczeństwa to mycie rąk, systematyczne sprzątanie odchodów psa oraz unikanie sytuacji, w których pies liże twarz małych dzieci. Więcej o chorobach, które pies może przenieść na człowieka, piszemy w osobnym artykule.

Regularna ochrona przed pchłami, dobrana wspólnie z lekarzem do stylu życia psa, pranie legowisk i częste odkurzanie domu, ochrona wszystkich zwierząt mieszkających razem, niepodawanie surowych podrobów z niepewnego źródła oraz ograniczanie polowania na gryzonie skutecznie zmniejszają ryzyko zakażenia. Więcej o bezpiecznym żywieniu dobermana piszemy w osobnym filarze.

Checklista: przerwij cykl tasiemca

Ciekawostka. Tasiemiec psi, czyli Dipylidium caninum, po angielsku nazywany jest „cucumber tapeworm”, bo jego człony przypominają pestki ogórka.

Widoczne człony w kale lub sierści, świąd odbytu, chudnięcie mimo dobrego apetytu, objawy u szczeniaka oraz sytuacja, w której pies poluje lub je surowe mięso, to wskazania do wizyty u lekarza weterynarii. Warto zabezpieczyć znaleziony człon lub zrobić mu zdjęcie, żeby ułatwić lekarzowi ocenę rodzaju pasożyta. Więcej o tym, dlaczego pies chudnie mimo jedzenia, piszemy w osobnym artykule.

Czy tasiemiec może pojawić się w wymiocinach psa?

Tak, w rzadszych przypadkach człony lub nawet cały pasożyt mogą pojawić się w wymiocinach, choć zwykle widoczne są w kale.

Czy można zarazić się tasiemcem od głaskania psa?

Samo głaskanie nie przenosi tasiemca, ryzyko wiąże się przede wszystkim z przypadkowym połknięciem zakażonej pchły, dlatego higiena rąk pozostaje ważna.

Czy szczeniak może mieć tasiemca?

Tak, szczenięta mogą zarazić się tasiemcem, jeśli mają kontakt z pchłami, dlatego ochrona przed pasożytami zewnętrznymi jest ważna już od pierwszych tygodni życia.

Czy pestki dyni działają na tasiemca u psa?

Nie ma dobrze udokumentowanych dowodów na skuteczność takiej metody, dlatego skutecznego leczenia i profilaktyki tasiemca najlepiej szukać u lekarza weterynarii.

Jak długo po odrobaczeniu mogą być widoczne człony w kale?

Pojedyncze, obumarłe człony mogą pojawiać się jeszcze przez pewien czas po leczeniu, ale ich utrzymywanie się dłużej warto omówić z lekarzem prowadzącym.

Sprawdź, co jeszcze mówi o zdrowiu kolor kału u psa. Przeczytaj artykuł.

• Merck Veterinary Manual: tasiemce psów, cykl rozwojowy Dipylidium caninum, Taenia i Echinococcus
• Cornell University College of Veterinary Medicine: pasożyty jelitowe psów i kotów
• VCA Animal Hospitals: tasiemce u psów, materiały dla opiekunów
• PubMed: występowanie Echinococcus multilocularis w Polsce, zakażenia Dipylidium u ludzi