Teoria przywiązania, znana wcześniej z badań nad więzią dziecko-rodzic, jest stosowana także do opisu relacji psa z opiekunem. Pies traktujący opiekuna jako bezpieczną bazę chętniej eksploruje nowe otoczenie i szybciej się uspokaja po stresującym zdarzeniu, wracając do niego po wsparcie.
Co to oznacza w praktyce
Budowanie takiej relacji odbywa się przez przewidywalność, spokojną obecność w trudnych sytuacjach i konsekwentne reagowanie na potrzeby psa, zwłaszcza w okresie szczenięcym. Silna, bezpieczna więź ułatwia później samodzielne radzenie sobie psa z nowymi bodźcami i rozstaniami z opiekunem.