Psy tego typu od wieków żyją razem ze stadem, którego pilnują, a nie tylko je zaganiają. Ich zadaniem jest odstraszanie i, w razie potrzeby, odpieranie ataków drapieżników, dlatego cechuje je duża masa ciała, niezależność w podejmowaniu decyzji oraz silna więź z podopiecznymi zwierzętami zamiast z jednym przewodnikiem. W wielu regionach świata wykształciły się lokalne rasy stróżujące, dostosowane do miejscowego terenu i zagrożeń.
Co to oznacza w praktyce
Pies wywodzący się z tej grupy zwykle ma silnie rozwinięty instynkt terytorialny i skłonność do samodzielnego podejmowania decyzji, co wymaga konsekwentnej socjalizacji od szczenięcego wieku. Niezależny charakter oznacza też, że posłuszeństwo bywa u niego mniej automatyczne niż u ras hodowanych do ścisłej współpracy z człowiekiem.