Kojarzenie w liniach obcych, nazywane też outcrossem, to łączenie ze sobą psów niespokrewnionych lub o bardzo odległym pokrewieństwie, pochodzących z różnych linii hodowlanych. Zwiększa różnorodność genetyczną potomstwa i obniża współczynnik inbredu w porównaniu z kojarzeniem w obrębie jednej linii.
Co to oznacza w praktyce
Hodowcy sięgają po kojarzenie w liniach obcych, żeby wprowadzić do swojej hodowli nowe cechy lub zmniejszyć ryzyko zdrowotne związane z bliskim pokrewieństwem rodziców. Taka decyzja bywa też sposobem na uniknięcie zbytniego nagromadzenia tych samych, powtarzających się przodków w rodowodzie.
Przykład z życia
Hodowca dobermana, którego suka pochodzi z jednej, ugruntowanej linii hodowlanej, może wybrać do kojarzenia samca z zupełnie innej linii, nawet z innego kraju, żeby wprowadzić świeżą krew i ograniczyć ryzyko powtarzania się tych samych przodków w rodowodzie miotu.