Chów wsobny to kojarzenie blisko spokrewnionych ze sobą psów, na przykład rodzeństwa lub rodzica z potomkiem, stosowane historycznie do utrwalania pożądanych cech w danej linii hodowlanej. Zwiększa jednak ryzyko, że oboje rodzice przekażą potomstwu ten sam, recesywny allel.
Co to oznacza w praktyce
Współcześni hodowcy zwykle unikają bliskiego chowu wsobnego na rzecz bardziej umiarkowanych kojarzeń w obrębie linii lub kojarzeń z liniami obcymi, żeby ograniczyć ryzyko zdrowotne wynikające z wysokiego współczynnika inbredu. Odpowiedzialna hodowla stara się równoważyć utrwalanie cech z zachowaniem różnorodności genetycznej.
Przykład z życia
Jeśli w rodowodzie dobermana ten sam pies pojawia się wielokrotnie w kilku pokoleniach po obu stronach, świadczy to o mniej lub bardziej intensywnym chowie wsobnym stosowanym przez wcześniejszych hodowców tej linii, co warto uwzględnić przy planowaniu dalszych kojarzeń.