Zapalenie pęcherza u psa: objawy i kiedy do weterynarzaZapalenie pęcherza u psa: objawy i kiedy do weterynarza

Zapalenie pęcherza u psa zwykle zdradza się częstym oddawaniem małych porcji moczu, parciem, krwią w moczu i wpadkami w domu u psa, który był czysty. Te same objawy dają kamica i inne choroby dróg moczowych, dlatego przyczynę ustala lekarz weterynarii po analizie moczu, a leczenie dobiera do wyniku. Więcej o najczęstszych chorobach dobermana piszemy w osobnym filarze.

W skrócie- Typowe sygnały to częste sikanie małymi porcjami, parcie, mętny lub zabarwiony krwią mocz i wpadki w domu.- Kamica moczowa, choroby prostaty i guzy pęcherza dają podobny obraz, więc sam objaw nie wystarcza do rozpoznania.- Suki chorują częściej niż samce, co wiąże się z budową ich cewki moczowej.- Pies, który prze i nie oddaje moczu, jedzie do lecznicy tego samego dnia.- Antybiotyk i czas kuracji dobiera lekarz; domowe preparaty nie zastępują leczenia.

Częste zatrzymywanie się na spacerze i oddawanie zaledwie kilku kropel moczu, wyraźne parcie, lizanie okolicy cewki moczowej, mętny mocz o silnym zapachu, a czasem mocz zabarwiony na różowo lub czerwono to typowe sygnały zapalenia pęcherza. Wpadka dorosłego, wcześniej czystego psa w domu jest ważnym sygnałem zdrowotnym, a nie problemem wychowawczym, dlatego zamiast korygować zachowanie, warto najpierw rozważyć przyczynę medyczną.

Zakażenie pęcherza rozwija się zwykle na drodze wstępującej, gdy bakterie z okolicy odbytu czy skóry przedostają się do cewki moczowej i dalej do pęcherza. Czynniki sprzyjające zakażeniu to między innymi długie wstrzymywanie moczu, cukrzyca, choroba Cushinga, leczenie sterydami, obecność kamieni moczowych oraz fałdy skóry wokół sromu utrudniające higienę. Suki chorują częściej niż samce, co wiąże się z krótszą i szerszą budową ich cewki moczowej, ułatwiającą wstępowanie bakterii. U niekastrowanego samca podobne objawy mogą wynikać także z choroby prostaty, opisanej w osobnym artykule.

Zakażenie bakteryjne, kamica moczowa, choroba prostaty, guz pęcherza oraz nietrzymanie moczu mogą dawać bardzo podobne objawy, przez co sam obraz kliniczny nie wystarcza do postawienia trafnego rozpoznania. Rozróżnienie tych przyczyn wymaga analizy i posiewu moczu, a czasem dodatkowego obrazowania, jak USG czy RTG, wykonywanego przez lekarza weterynarii. Więcej o kamicy moczowej u psa piszemy w osobnym artykule.

Parcie bez oddawania moczu, mogące świadczyć o niedrożności cewki moczowej, szczególnie u samców z kamieniami, obecność skrzepów w moczu, wymioty, apatia, gorączka czy ból przy dotyku brzucha to sygnały wymagające natychmiastowej wizyty. Taka pilność dotyczy w szczególności szczeniąt oraz psów starszych z chorobami przewlekłymi, u których stan może pogarszać się szybciej.

Lekarz weterynarii ocenia próbkę moczu psa w gabinecie

Lekarz pobiera mocz do posiewu najczęściej metodą nakłucia pęcherza przez powłoki brzuszne, czyli cystocentezy, lub przez cewnikowanie, co daje bardziej wiarygodny wynik niż próbka zebrana w inny sposób. Analiza ogólna i ocena osadu moczu, antybiogram wskazujący skuteczne antybiotyki oraz, w razie potrzeby, badanie USG lub RTG, pozwalają ustalić dokładną przyczynę objawów. Warto przynieść na wizytę notatkę o częstotliwości sikania, a nawet zdjęcie koloru moczu, jeśli budzi on niepokój.

Antybiotyk dobiera się najlepiej na podstawie wyniku posiewu, a czas leczenia oraz ewentualny posiew kontrolny ustala lekarz, opierając się na aktualnych wytycznych dotyczących zakażeń dróg moczowych. Kuracji nie należy przerywać, gdy tylko objawy ustąpią, bo pełne wyleczenie zakażenia wymaga zwykle dokończenia całego zaleconego cyklu. Środki przeciwbólowe stosuje się wyłącznie w formie przeznaczonej dla psów, na zalecenie lekarza.

Regularne wyjścia na spacer, bez długiego wstrzymywania moczu, stały dostęp do świeżej wody, dbałość o higienę okolic sromu u suk z fałdami skóry oraz kontrola masy ciała to proste działania zmniejszające ryzyko nawrotów. Przy powtarzających się zakażeniach lekarz zwykle szuka chorób współistniejących, takich jak cukrzyca czy choroba Cushinga, które mogą sprzyjać nawrotom. Więcej o pielęgnacji dobermana piszemy w osobnym artykule.

Sprawdź, czy pies nie pije więcej niż zwykle: wzmożone pragnienie często towarzyszy chorobom dróg moczowych. Zobacz artykuł.

Ciekawostka. Za najbardziej wiarygodną próbkę do posiewu uznaje się mocz pobrany igłą bezpośrednio z pęcherza, bo nie zanieczyszczają go bakterie ze skóry i sierści.

Czy zapalenie pęcherza u psa może przejść samo?

Rzadko, w większości przypadków wymaga leczenia, dlatego przy niepokojących objawach warto skonsultować się z lekarzem, zamiast czekać na samoistną poprawę.

Czy żurawina pomaga psu przy problemach z pęcherzem?

Niektóre publikacje wspominają o możliwym wsparciu, ale nie zastępuje to diagnostyki i leczenia zaleconego przez lekarza weterynarii.

Czy zapalenie pęcherza jest zaraźliwe dla innych psów lub ludzi?

Nie, to zwykle zakażenie własną florą bakteryjną psa, a nie choroba zakaźna przenosząca się między zwierzętami czy na ludzi.

Dlaczego pies po kuracji znowu często sika?

Może to oznaczać nawrót zakażenia lub chorobę współistniejącą, dlatego przy powtarzających się objawach warto wrócić do lekarza na dalszą diagnostykę.

Czy szczeniak może mieć zapalenie pęcherza?

Tak, choć zdarza się rzadziej niż u dorosłych psów, dlatego niepokojące objawy u szczeniaka również warto skonsultować z lekarzem.

Dowiedz się, po czym poznać, że pies jest chory, zanim objawy się nasilą. Zobacz artykuł.

• Merck Veterinary Manual: bakteryjne zakażenia dróg moczowych u psów
• VCA Animal Hospitals: materiały dla opiekunów o zakażeniach dróg moczowych
• wytyczne ISCAID dotyczące zakażeń dróg moczowych psów i kotów
• Cornell University College of Veterinary Medicine: choroby dolnych dróg moczowych