Mantrailing z dobermanem: na czym polega tropienie człowiekaMantrailing z dobermanem: na czym polega tropienie człowieka

Mantrailing to tropienie konkretnego człowieka po jego indywidualnym zapachu: pies wącha próbkę zapachową, na przykład czapkę, i prowadzi przewodnika na długiej lince do ukrytej osoby. Jako hobby pasuje także do dobermana, bo daje mu intensywną pracę węchową, a opiekunowi uczy czytania psa. Więcej o szkoleniu dobermana i sportach kynologicznych piszemy w osobnym filarze.

W skrócie- Pies szuka jednej, konkretnej osoby, a nie dowolnego śladu czy przedmiotu.- Podstawą są próbka zapachowa, szelki i długa linka, a nie żaden specjalistyczny sprzęt.- Zajęcia zaczynają się od krótkich, łatwych śladów zakończonych nagrodą od ukrytej osoby.- Mantrailing różni się od nosework i od tropienia w IGP celem, podłożem i sposobem pracy psa.

Każdy człowiek rozprzestrzenia w otoczeniu indywidualny zapach, który pies uczy się rozpoznawać i podążać za nim, niezależnie od tego, czy pracuje nosem nisko przy ziemi, czy wysoko w powietrzu, w zależności od warunków terenowych i pogodowych. Praca może odbywać się zarówno w terenie miejskim, jak i naturalnym, co czyni tę dyscyplinę elastyczną pod względem miejsca treningu.

Mantrailing różni się od pokrewnych dyscyplin węchowych przede wszystkim celem pracy psa: w mantrailingu chodzi o odnalezienie konkretnej osoby po jej zapachu, w nosework o odnalezienie konkretnego zapachu przedmiotu, a w tropieniu sportowym IGP o podążanie za wyznaczonym śladem na ustalonym podłożu, zgodnie z regulaminem tej dyscypliny.

Dobrze dopasowane szelki, używane wyłącznie do pracy węchowej, długa linka, próbka zapachowa przechowywana w woreczku oraz nagrody przekazywane psu przez osobę ukrytą na końcu śladu to cały niezbędny sprzęt, bez potrzeby sięgania po konkretne marki. Więcej o samej technice pracy na długiej lince piszemy w osobnym artykule.

Uciekająca osoba i start z bliska

Na początku osoba, którą pies ma odnaleźć, ucieka na jego oczach na krótką odległość, co ułatwia psu skojarzenie zapachu z celem zabawy.

Próbka zapachowa i rytuał startu

Stały rytuał startu, obejmujący założenie szelek, prezentację próbki zapachowej i jeden, konkretny sygnał rozpoczęcia pracy, pomaga psu jasno rozróżnić moment przejścia w tryb tropienia.

Wydłużanie śladu i przerwa między ukryciem a startem

Wraz z postępami śladu stają się dłuższe, a czas między ukryciem osoby a startem psa stopniowo się wydłuża, co zwiększa poziom trudności ćwiczenia.

Pies wącha próbkę zapachową przed startem śladu

Rolą przewodnika jest obserwacja zmian w zachowaniu psa, takich jak chwilowa utrata śladu, powrót na niego czy wyraźne podekscytowanie blisko celu, a także sprawna obsługa linki, bez prowadzenia psa własną trasą. Praca w terenie miejskim, na przykład blisko ulicy, wymaga dodatkowej uwagi na bezpieczeństwo obu stron.

Rasa ma za sobą historię pracy w policji i wojsku, co więcej opisujemy w artykule o historii rasy doberman, dlatego intensywna praca węchowa dobrze pasuje do jej naturalnych predyspozycji. Mantrailing sprawdza się także jako spokojna forma aktywności dla psów wrażliwych czy reaktywnych, bo praca odbywa się indywidualnie, a nie w grupie, oraz bywa odpowiednim wyborem dla starszych psów ze względu na spokojniejsze tempo. Krótka sierść dobermana wymaga jednak uwagi przy pracy w skrajnych temperaturach, zarówno w chłodzie, jak i w upale.

Wybór odpowiedniej grupy i instruktora, o czym więcej piszemy w artykule o wyborze trenera psów, to pierwszy krok przed rozpoczęciem regularnych zajęć. Praca węchowa mocno męczy psa, choć w inny sposób niż wysiłek fizyczny, dlatego po zajęciach warto zaplanować czas na spokojny odpoczynek. Warto też pamiętać, że rekreacyjny mantrailing różni się od profesjonalnego ratownictwa, które wymaga osobnych, formalnych certyfikacji.

Chcesz trenować z dobermanem od szczeniaka? Zobacz cztery szczenięta dobermana i ich Obserwacje opiekuna. Zobacz szczenięta.

Ciekawostka. W badaniu z udziałem bliźniąt jednojajowych wyszkolone psy potrafiły odróżnić zapach jednego bliźniaka od drugiego.

Czy mantrailing nadaje się dla szczeniaka?

Młode psy zwykle zaczynają od bardzo prostych, krótkich zabaw węchowych, a właściwy moment startu formalnych zajęć najlepiej ustalić z instruktorem.

Czy pies reaktywny lub lękliwy może trenować mantrailing?

Tak, indywidualny charakter pracy często dobrze służy psom, które gorzej radzą sobie w większych grupach.

Jak stary może być ślad, który pies potrafi podjąć?

Zależy od doświadczenia psa, warunków terenowych i pogodowych, dlatego nie ma tu jednej, uniwersalnej odpowiedzi.

Czy mantrailing można trenować samodzielnie, bez grupy?

Na początku warto skorzystać z pomocy doświadczonego instruktora, żeby poprawnie ustawić technikę pracy na lince i czytanie sygnałów psa.

Czy po mantrailingu pies jest zmęczony?

Tak, intensywna praca węchowa męczy psa podobnie jak długi wysiłek fizyczny, choć w inny sposób.

Szukasz psa do pracy węchowej w przyszłości? Zostaw kontakt i dostań informację o kolejnym miocie. Dołącz do listy.

• PubMed: publikacje o węchu psa i rozróżnianiu zapachu człowieka (np. Pinc i in. 2011)
• regulamin IGP (FCI): tropienie
• Merck Veterinary Manual: termoregulacja przy wysiłku
• materiały organizacji szkolących psy do mantrailingu