Linka treningowa dla psa: jak bezpiecznie ćwiczyć przywołanie z dobermanemLinka treningowa dla psa: jak bezpiecznie ćwiczyć przywołanie z dobermanem

Linka treningowa dla psa to długa smycz, która daje psu swobodę ruchu, a Tobie kontrolę, zanim przywołanie będzie pewne. Bezpiecznie używasz jej wtedy, gdy przypinasz ją do szelek, trzymasz w luźnych zwojach bez owijania wokół dłoni, pracujesz w rękawiczkach i nie pozwalasz psu rozpędzić się do końca linki. Więcej o planie szkolenia dobermana piszemy w osobnym filarze.

W skrócie- Linkę przypinasz do dobrze dopasowanych szelek, nie do obroży.- Nigdy nie owijasz linki wokół dłoni ani palców.- Gdy pies biegnie, skracasz linkę płynnie, zamiast zatrzymywać go szarpnięciem na końcu.- Linka jest zabezpieczeniem, przywołanie budujesz nagrodą, nie ciągnięciem.- Od linki odchodzisz etapami: w dłoni, ciągnięta po ziemi, krótsza, bez linki.

Linka treningowa wspiera naukę przywołania, daje bezpieczną swobodę ruchu szczeniakowi i młodemu psu, uczy ignorowania bodźców na większą odległość i sprawdza się w pracy węchowej. Nie jest natomiast narzędziem do korekt niepożądanego zachowania, tylko sposobem na bezpieczne trzymanie kontaktu z psem na dystansie. Zwykłej smyczy do codziennych spacerów po mieście dotyczy osobny artykuł, a swobodny ruch dobermana na spacerze opisujemy w artykule o ilości ruchu.

Długość linki dobiera się do celu ćwiczenia i terenu: krótsza sprawdza się w parku czy na osiedlu, dłuższa na otwartej łące, gdzie nie ma ryzyka zaplątania wokół przeszkód. Ważniejsze od samej liczby metrów są cechy wpływające na bezpieczeństwo: linka nie powinna być śliska na mokrej trawie i najlepiej, żeby była dobrze widoczna wśród wysokiej roślinności.

Zwoje trzymasz w jednej dłoni, a druga ręka prowadzi i reguluje długość swobodnego odcinka. Nigdy nie stajesz na lince i uważasz, żeby nie owinęła się wokół własnych kostek podczas ruchu.

Trzymanie w luźnych zwojach

Luźne, swobodne zwoje w dłoni pozwalają szybko wypuścić lub skrócić linkę, bez ryzyka nagłego szarpnięcia dłoni przez pędzącego psa.

Rękawiczki i ochrona dłoni

Rękawiczki chronią skórę przed otarciem podczas szybkiego przesuwania się linki przez dłoń, zwłaszcza gdy pies nagle przyspiesza.

Linka ciągnięta po ziemi

Na dalszym etapie nauki linka może swobodnie ciągnąć się po ziemi, a Ty podnosisz ją tylko wtedy, gdy naprawdę potrzebujesz kontroli, co stopniowo przybliża psa do pracy bez linki.

Linkę przypina się do dobrze dopasowanych szelek, nie do obroży, bo nagłe obciążenie obroży wywiera duży nacisk na szyję psa, co potwierdzają badania nad wpływem obroży i szelek na tę okolicę ciała. Zamiast zatrzymywać psa gwałtownym szarpnięciem na końcu linki, płynnie ją skracasz, gdy pies się rozpędza. Teren do ćwiczeń warto wybierać z dala od gęstych drzew, krzaków i jezdni, a także uważać na ryzyko splątania linki z innymi psami czy przechodniami w pobliżu.

Ćwiczenia na lince zaczynasz od prostego przywołania połączonego z nagrodą i chwilą wspólnej zabawy, dopiero potem dokładając rozproszenia w otoczeniu. Nagrody o wysokiej wartości i zakończenie przywołania czymś przyjemnym dla psa, a nie tylko powrotem na smycz, budują chęć szybkiego reagowania na sygnał. Więcej o samej nauce przychodzenia na zawołanie piszemy w osobnym artykule. Gdy trzeba zatrzymać psa, robisz to płynnym skróceniem linki, a nie pojedynczym, ostrym szarpnięciem.

Prawidłowy chwyt linki treningowej w luźnych zwojach

Przejście do pracy bez linki warto prowadzić etapami: najpierw linka w dłoni, potem ciągnięta swobodnie po ziemi, następnie znacznie krótszy jej odcinek, a dopiero na końcu całkowity brak linki w bezpiecznym, ogrodzonym terenie. Przed każdym kolejnym krokiem warto mieć w głowie proste kryterium niezawodności przywołania na poprzednim etapie, zanim zwiększysz poziom swobody psa. Więcej o samym chodzeniu bez smyczy piszemy w osobnym artykule.

Owijanie linki wokół dłoni, przypinanie jej do obroży zamiast szelek, wybór zbyt długiej linki na sam początek nauki, przyciąganie psa siłą do siebie, korzystanie z przywołania wyłącznie jako sygnału końca spaceru oraz praca bez rękawiczek to najczęstsze błędy, które warto świadomie eliminować od pierwszego treningu.

Przywołanie ćwiczy się od pierwszych spacerów. Zobacz cztery szczenięta dobermana i ich Obserwacje opiekuna. Zobacz szczenięta.

Ciekawostka. W sporcie użytkowym pies tropi ślad na lince o długości określonej regulaminem IGP, co pokazuje, że długa linka to klasyczne narzędzie pracy kynologicznej, a nie nowoczesny wynalazek.

Czy linka treningowa nadaje się na spacery w mieście?

Może być trudna w gęstej zabudowie ze względu na ograniczoną przestrzeń, lepiej sprawdza się w parku czy na otwartym terenie.

Jak długo szczeniak powinien chodzić na lince?

Nie ma jednej sztywnej reguły, decyduje raczej poziom wyszkolenia i pewności przywołania niż konkretny wiek psa.

Czy linka treningowa zastępuje naukę przywołania?

Nie, linka jest zabezpieczeniem na czas nauki, a samo przywołanie buduje się konsekwentną pracą i nagrodami.

Jak sprawdzić, czy linka jest jeszcze bezpieczna?

Warto obejrzeć ją przed każdym treningiem pod kątem przetarć, nadgryzień czy uszkodzonych zapięć.

Czy na lince można bawić się z innymi psami?

Wymaga to dużej ostrożności ze względu na ryzyko splątania linek, dlatego lepiej robić to tylko w kontrolowanych warunkach.

Poznaj Złotą: zdjęcia, status i Obserwacje opiekuna na jej stronie. Zobacz stronę Złotej.

• regulamin IGP (FCI): praca na lince w tropieniu
• PubMed: badania nad naciskiem obroży i szelek na szyję psa
• VCA Animal Hospitals: bezpieczeństwo obroży i szelek
• AVSAB: stanowisko w sprawie metod szkolenia