Wzajemne uczenie się psów to zjawisko, w którym pies obserwuje zachowania innego psa mieszkającego z nim w domu i częściowo je przejmuje, na przykład sposób reagowania na dzwonek do drzwi, tempo jedzenia albo poziom pobudzenia na spacerze. Dzieje się to najczęściej między psem starszym, doświadczonym, a młodszym, który dopiero uczy się codziennych zasad.
Co to oznacza w praktyce
Obecność spokojnego, dobrze wychowanego starszego psa może realnie ułatwić wychowanie szczeniaka, bo młody pies ma wzór do naśladowania. Warto jednak pamiętać, że mechanizm ten działa w obie strony: jeśli starszy pies ma niepożądane nawyki, na przykład nadmiernie reaguje na hałasy, młodszy pies może je z czasem przejąć.