Sierść sznurowa to rodzaj okrywy, w której gęsty podszerstek i twardszy włos okrywowy z czasem samoistnie splatają się w długie sznury przypominające dredy. Najbardziej znanym przykładem jest komondor, ale podobną strukturę można uzyskać u pudla przy odpowiedniej pielęgnacji od szczenięcia. Proces formowania sznurów trwa wiele miesięcy i wymaga regularnego rozdzielania ich ręcznie, żeby nie zlepiły się w jedną zbitą masę.
Co to oznacza w praktyce
Utrzymanie sierści sznurowej jest czasochłonne: sznury trzeba systematycznie rozdzielać, a psa kąpać rzadziej niż inne rasy, bo mokre sznury długo schną i mogą pleśnieć od środka. Taka okrywa dobrze chroni przed zimnem i intensywnym słońcem, co historycznie było ważne dla psów pasterskich pracujących na zewnątrz. Decydując się na psa z tego typu sierścią, warto liczyć się z regularną, specjalistyczną pielęgnacją przez całe jego życie.