Model zasobowy dominacji opisuje relacje między zwierzętami jako zmienny, zależny od sytuacji dostęp do konkretnych zasobów, na przykład jedzenia czy ulubionego miejsca, zamiast sztywnej i niezmiennej hierarchii ważności obowiązującej we wszystkich okolicznościach. Ten sam pies może w jednej sytuacji ustąpić, a w innej pierwszy sięgnąć po zasób, w zależności od motywacji i kontekstu.
Co to oznacza w praktyce
Podejście to podpowiada, by w domach z kilkoma psami obserwować konkretne sytuacje zamiast szukać jednego „szefa watahy”. Pomaga to unikać nieporozumień i skupić się na zarządzaniu zasobami, na przykład karmieniu osobno, zamiast wymuszaniu sztywnej kolejności we wszystkim.