Gen rozcieńczenia (locus D) to miejsce w genomie psa, którego recesywny allel osłabia intensywność pigmentu w sierści, nadając jej bledszy, bardziej szary lub stalowy odcień niż kolor bazowy. Działa niezależnie od genu decydującego o tym, czy bazowy pigment jest czarny czy brązowy.
Przy dobermanie
U dobermana gen rozcieńczenia, w połączeniu z bazowym kolorem z locus B, tłumaczy istnienie umaszczenia niebieskiego (rozcieńczony czarny) i płowego (rozcieńczony brązowy) obok standardowych kolorów czarnego i brązowego podpalanego. Pies musi mieć dwie kopie recesywnego allelu, żeby rozcieńczenie się ujawniło.
Co to oznacza w praktyce
Znajomość tego pojęcia tłumaczy, dlaczego kolory niebieski i płowy występują rzadziej niż czarny i brązowy podpalany: wymagają obecności dwóch kopii allelu recesywnego u obojga rodziców. To wiedza czysto kolorystyczna, choć rozcieńczony pigment bywa też związany z większą podatnością skóry na niektóre problemy dermatologiczne, o czym warto rozmawiać z lekarzem weterynarii przy pielęgnacji psa w tych kolorach.
Źródło: Podstawy genetyki umaszczenia psów, literatura kynologiczna.