Współistnienie psa i dziecka w domu wymaga jasnych zasad dla obu stron: dziecko uczy się, jak podchodzić do psa i kiedy zostawić go w spokoju, a pies ma dostęp do własnego, bezpiecznego miejsca, do którego nikt mu nie przeszkadza. Kluczowe jest to, że interakcje między małym dzieckiem a psem zawsze odbywają się pod nadzorem dorosłego, niezależnie od tego, jak spokojny wydaje się pies.
Co to oznacza w praktyce
W praktyce oznacza to ustalenie miejsc, gdzie pies może odpocząć bez dotykania go przez dziecko, naukę dziecka rozpoznawania sygnałów uspokajających i unikanie sytuacji, w których pies czuje się osaczony, na przykład podczas jedzenia czy snu. Dorosły domownik jest odpowiedzialny za pilnowanie obu stron, zwłaszcza w pierwszych tygodniach wspólnego mieszkania.