Zabawa w chowanego z psem: zasady i poziomy trudności w domu i w terenieZabawa w chowanego z psem: zasady i poziomy trudności w domu i w terenie

Zabawa w chowanego z psem polega na tym, że pies czeka w siadzie lub zostaje z drugą osobą, Ty się chowasz, a po sygnale pies szuka Cię nosem i wzrokiem. Za znalezienie dostaje nagrodę i Twoją radość. Zaczynasz od łatwych kryjówek w jednym pokoju, a w terenie grasz tylko w ogrodzonym miejscu albo z psem na długiej lince. To dobre uzupełnienie codziennej aktywności opisanej w tekście o tym, ile ruchu potrzebuje doberman.

W skrócie- Gra uczy psa koncentracji na opiekunie i wzmacnia relację.- Do nauki wystarczą dwie osoby albo pies, który zna sygnał „zostań”.- Trudność zwiększasz jednym parametrem naraz: odległością, liczbą pomieszczeń, wysokością kryjówki, brakiem śladu wzrokowego.- W terenie chowany ćwiczy też pilnowanie opiekuna i gotowość do przywołania.- Kończysz, zanim pies się znudzi albo zestresuje.

W tej zabawie pies pracuje nosem, rusza się i przede wszystkim ćwiczy skupienie na opiekunie. Chodzi wyłącznie o szukanie człowieka, nie smakołyków czy przedmiotów. To zupełnie inny temat niż sytuacja, w której pies sam się chowa ze strachu albo z bólu: tej gry to nie dotyczy. Silne przywiązanie dobermana do opiekuna, opisane szerzej w tekście o charakterze dobermana, tłumaczy, dlaczego ta zabawa działa tak dobrze u tej rasy.

Na start druga osoba trzyma psa, a Ty chowasz się widocznie za drzwiami, wołasz raz i nagradzasz psa zaraz po znalezieniu. W kolejnych rozgrywkach chowasz się poza zasięgiem wzroku i bez wołania, żeby pies musiał polegać na nosie. Ustal wyraźny sygnał startu gry i sygnał jej zakończenia, żeby pies wiedział, kiedy zabawa się kończy.

Trudność zwiększasz stopniowo: najpierw jeden pokój, potem dwa pomieszczenia, całe mieszkanie, kryjówki na różnej wysokości i w końcu brak jakiegokolwiek śladu wzrokowego. Jeśli pies wyraźnie się gubi albo szybko rezygnuje, wróć na chwilę do łatwiejszego poziomu.

Gra w chowanego: kryjówki wysoko, nisko i za zamkniętymi drzwiami

Kryjówki za meblem, za zamkniętymi drzwiami czy w innej wysokości pomagają psu ćwiczyć różne strategie szukania, nie tylko wzrok.

Ogród albo ogrodzony wybieg to dobry pierwszy teren na dworze, a dopiero potem można przenieść zabawę do parku czy lasu, zawsze na długiej lince i z drugą osobą pilnującą psa. Chowanie się za drzewem w momencie, gdy pies węszy i nie patrzy w Twoją stronę, to dodatkowe ćwiczenie uważności. Ważne, żeby nie straszyć psa i nie przeciągać szukania w nieskończoność.

Bezpieczeństwo: długa linka i ogrodzony teren

Poza ogrodzonym terenem pies powinien być zawsze na długiej lince, żeby zabawa nie zamieniła się w niekontrolowaną ucieczkę za zapachem.

Chowanie się na spacerze a pilnowanie opiekuna

Ta forma gry na spacerze dodatkowo uczy psa, żeby stale orientował się, gdzie jest opiekun, co przydaje się też poza samą zabawą.

Nagroda o wysokiej wartości, chwila zabawy albo szczera pochwała, dopasowane do konkretnego psa, dobrze kończą rundę. Warto zachować umiarkowaną radość, żeby nie nakręcić psa ponad miarę, a po zabawie dać mu spokojnie odpocząć.

Gdy w zabawie bierze udział dziecko, to ono się chowa, a dorosły trzyma psa na czas szukania. Dziecko nie powinno chować się w bardzo ciasnych miejscach, gdzie pies mógłby na nie wskoczyć z impetem. Zasady bezpiecznej zabawy dziecka z psem opisujemy szerzej w tekście o dobermanie i dzieciach.

Piszczenie, gorączkowe bieganie po całym mieszkaniu albo wyraźna rezygnacja to sygnały, że coś jest nie tak. Psy, które mają trudność z samodzielnym zostawaniem, powinny grać tylko na najłatwiejszych poziomach, z opiekunem wracającym szybko i bez przedłużania szukania.

Czy szczeniak może grać w chowanego?

Tak, to dobra gra dla szczeniaka, o ile zaczynasz od bardzo łatwych, krótkich poziomów i nie przeciągasz szukania.

Co zrobić, gdy pies nie czeka i od razu biegnie za mną?

Warto najpierw popracować nad sygnałem „zostań” z drugą osobą, zanim zaczniesz właściwą zabawę w chowanego.

Czy wołać psa, gdy długo nie może mnie znaleźć?

Można delikatnie zawołać raz, żeby naprowadzić psa, zwłaszcza na początkowych poziomach trudności, ale docelowo warto ograniczać podpowiedzi głosowe.

Jak długo powinna trwać jedna rozgrywka?

Zależy od psa, ale zwykle lepiej sprawdza się kilka krótkich rund niż jedna bardzo długa, zwłaszcza przy młodszych psach.

Czy chowany z psem może zastąpić spacer?

Nie zastąpi go w pełni, ale dobrze uzupełnia ruch fizyczny i angażuje głowę psa. Więcej gier tego typu znajdziesz w tekście o tym, jak zmęczyć psa mądrze.

Relację z psem budujesz od pierwszego dnia. Poznaj szczenięta dobermana.

• PubMed: Berns i wsp. 2015, reakcja mózgu psa na zapach znanego człowieka
• AVSAB: szkolenie z wykorzystaniem wzmocnienia pozytywnego
• VCA Animal Hospitals: gry wzbogacające dla psów