Wszy u psa: jak odróżnić je od pcheł i wszołówWszy u psa: jak odróżnić je od pcheł i wszołów

Wszy u psa to pasożyty zewnętrzne żywiące się krwią, rzadziej spotykane niż pchły, ale dające podobne objawy: swędzenie, niepokój i podrażnienie skóry. Obok wszy prawdziwych psy mogą mieć też wszoły, żywiące się naskórkiem, a nie krwią. Wszy psie są gatunkowo swoiste i nie przenoszą się na ludzi. Więcej o przeglądzie chorób i problemów zdrowotnych rasy piszemy w osobnym filarze.

W skrócie- Wszy u psa żywią się krwią, wszoły naskórkiem i wydzielinami, oba pasożyty są widoczne gołym okiem.- Objawy są podobne do inwazji pcheł: swędzenie, niepokój, w ciężkich przypadkach niedokrwistość u szczeniąt.- Wszy i wszoły psów są gatunkowo swoiste, nie przenoszą się na ludzi ani na koty.- Rozpoznanie różnicowe wymaga oglądnięcia pasożyta lub gnid pod lupą albo przez weterynarza.

Wszy ssące to pasożyty zewnętrzne żywiące się krwią żywiciela, spotykane u psów rzadziej niż pchły, ale wciąż stanowiące realny problem, zwłaszcza w środowiskach z bliskim kontaktem wielu zwierząt. Dorosłe wszy oraz ich gnidy przyczepione do włosów sierści są widoczne gołym okiem, choć łatwo je przeoczyć bez uważnego oglądania skóry i sierści psa.

Zarażenie następuje zwykle poprzez bezpośredni kontakt z innym zarażonym psem lub jego legowiskiem i akcesoriami, a nie poprzez środowisko zewnętrzne w takim stopniu jak w przypadku pcheł. Dlatego problem częściej pojawia się w miejscach, gdzie przebywa jednocześnie więcej psów, na przykład w schroniskach czy hodowlach.

Wszy ssące żywią się krwią, natomiast wszoły odżywiają się naskórkiem, wydzielinami skóry i resztkami sierści, a nie krwią żywiciela. Wszoły są zwykle nieco bardziej ruchliwe niż wszy i częściej spotyka się je w okolicach głowy oraz na grzbiecie psa, choć ostateczne rozróżnienie tych dwóch pasożytów najlepiej powierzyć weterynarzowi.

Swędzenie, niepokój oraz matowienie i pogorszenie kondycji sierści to typowe objawy inwazji zarówno wszy, jak i wszołów. Przy silnej, długotrwałej inwazji, zwłaszcza u szczeniąt, wszy ssące mogą prowadzić do niedokrwistości spowodowanej utratą krwi, co czyni problem poważniejszym niż tylko kosmetyczny dyskomfort.

Wszy poruszają się znacznie wolniej niż pchły i pozostają zwykle przyczepione do jednego miejsca na ciele psa, podczas gdy pchły są szybkie, skaczą i przemieszczają się po całym ciele oraz otoczeniu.

Tabela: wszy, wszoły i pchły u psa

Nie, wszy i wszoły psów są gatunkowo swoiste, co oznacza, że w typowych warunkach nie przenoszą się na ludzi ani na koty, mimo bliskiego kontaktu z zarażonym psem.

Leczenie opiera się na preparatach przeciwpasożytniczych dobranych przez weterynarza, odpowiednich zarówno na wszy, jak i wszoły, a skuteczne pozbycie się problemu wymaga zwykle kilku zabiegów w odstępach czasu, żeby objąć również pasożyty wylęgające się z gnid po pierwszym leczeniu. Dezynfekcja legowiska i miejsc, w których pies często przebywa, ogranicza ryzyko ponownego zarażenia. Więcej o zasadach pielęgnacji sierści i skóry dobermana piszemy w osobnym poradniku.

Ciekawostka. Wszy psów są gatunkowo swoiste i nie przeżywają na skórze człowieka.

Czy wszy u psa są niebezpieczne?

Przy dłużej trwającej, silnej inwazji, zwłaszcza u szczeniąt, mogą prowadzić do niedokrwistości, dlatego warto reagować na pierwsze objawy, zamiast czekać na nasilenie problemu.

Jak sprawdzić, czy pies ma wszy?

Poprzez dokładne obejrzenie sierści i skóry, najlepiej z pomocą lupy, oraz konsultację z weterynarzem, jeśli podejrzewa się obecność pasożytów.

Czy wszy u psa przechodzą na koty?

Nie, wszy psów są gatunkowo swoiste i nie zarażają kotów ani innych gatunków zwierząt.

Jak długo trwa leczenie wszy u psa?

Zwykle wymaga kilku zabiegów w odstępach czasu ustalonych przez weterynarza, żeby objąć również pasożyty wylęgające się z gnid po pierwszym leczeniu.

Więcej o typowych problemach zdrowotnych rasy znajdziesz w artykule o chorobach dobermana. Przeczytaj artykuł.

• Merck Veterinary Manual
• VCA Animal Hospitals
• ASPCA Animal Poison Control Center