Socjalizacja szczeniaka z innymi psami: jak dobierać psich znajomychSocjalizacja szczeniaka z innymi psami: jak dobierać psich znajomych

Socjalizacja szczeniaka z innymi psami polega na starannym doborze kilku psich znajomych, a nie na spotkaniach z każdym napotkanym psem na wybiegu. Najwięcej uczą szczeniaka spokojne, dobrze wychowane dorosłe psy oraz rówieśnicy o podobnym stylu zabawy. Same spotkania powinny być krótkie, z przerwami, a Ty kończysz je, zanim którykolwiek z psów poczuje się przytłoczony. Pełny filar o socjalizacji dobermana opisuje temat znacznie szerzej.

W skrócie- Kilku sprawdzonych, znanych psich znajomych daje szczeniakowi więcej niż przypadkowe spotkania z nieznajomymi psami na wybiegu.- Spokojny dorosły pies uczy szczeniaka granic, a rówieśnik o podobnym stylu zabawy uczy hamowania siły i psiej komunikacji.- Krótkie przerwy w zabawie pozwalają obu psom ochłonąć, a prosty test zgody pokazuje, czy obie strony wciąż chcą się bawić.- Szczeniak dużej rasy, jak doberman, potrzebuje partnerów, których sam nie przytłoczy siłą i przez których nie zostanie przytłoczony.

Zamiast liczyć na przypadkowe spotkania, warto świadomie zbudować niewielką grupę sprawdzonych psich znajomych. Spokojny, tolerancyjny dorosły pies działa jak dobry wzór, uczy szczeniaka, jak wyglądają jasne granice i spokojna komunikacja. Rówieśnik o podobnym stylu i tempie zabawy uczy z kolei hamowania siły i wzajemnego odczytywania sygnałów. Na początku lepiej unikać psów nachalnych, bardzo pobudliwych, nietolerancyjnych wobec zaczepek szczeniaka albo takich, których stanu zdrowia po prostu nie znasz.

Tak, pod warunkiem że dorosły pies jest tolerancyjny, zdrowy i w pełni zaszczepiony. Dorosły pies ma pełne prawo zakończyć zabawę na własnych warunkach, krótkie, proporcjonalne warknięcie czy odsunięcie się to naturalna lekcja dla szczeniaka, a nie atak, którego należy się obawiać. Warto jednak wkroczyć, gdy reakcja dorosłego psa wydaje się nieproporcjonalnie silna do sytuacji albo gdy szczeniak nie ma fizycznej możliwości odejścia i wycofania się.

Doberman, zgodnie z wzorcem FCI nr 143, jako dorosły pies osiąga sporą masę i wzrost, dlatego dobór partnerów do zabawy ma tu realne znaczenie praktyczne. Zbyt duża różnica wielkości niesie ryzyko w obie strony: szczeniak dobermana może przypadkowo skrzywdzić dużo mniejszego psa albo, ucząc się z nim zbyt ostrej zabawy, wyrobić sobie nawyki nieprzenoszące się dobrze na kontakty z innymi psami. Z drugiej strony, dużo większy pies może z kolei przytłoczyć samego szczeniaka. Najlepszym nauczycielem bywa dorosły partner, który sam potrafi świadomie dostosować siłę do wielkości i doświadczenia szczeniaka.

Szczeniak zaczepia łapą leżącego, tolerancyjnego dorosłego psa

Pierwsze spotkanie z nowym psem najlepiej zorganizować na neutralnym terenie, nieznanym żadnemu z psów, żeby uniknąć obrony własnego terytorium. Dobrze sprawdza się wspólny spacer równoległy, w pewnym dystansie, zanim pozwolisz psom na bezpośredni kontakt, a samo pierwsze zapoznanie warto ograniczyć do krótkiego obwąchania i rozejścia się. Bezpieczniejszy bywa ogrodzony teren niż spotkanie na napiętych smyczach, które ograniczają naturalny język ciała obu psów. Pełną procedurę zapoznawania dwóch psów krok po kroku opisujemy w osobnym artykule.

Zdrową zabawę rozpoznasz po zamianie ról między psami, naturalnych przerwach i ogólnie rozluźnionej postawie ciała obu uczestników. Sygnałami przeciążenia są natomiast sytuacja, w której jeden pies stale próbuje uciec, powtarzające się piski oraz wyraźnie usztywniona postawa ciała. Prosty test zgody pomaga to ocenić w praktyce: delikatnie przytrzymujesz jednego z psów na chwilę, a jeśli po puszczeniu sam wraca do zabawy z entuzjazmem, to znak, że wciąż chce w niej uczestniczyć, jeśli nie wraca, zabawa najwyraźniej przestała być przyjemna dla obu stron.

Krótkie spotkania, zakończone zanim pojawi się wyraźne zmęczenie, sprawdzają się lepiej niż długie, wyczerpujące sesje zabawy. Warto powtarzać spotkania z tymi samymi, sprawdzonymi psami, a nowych znajomych dokładać do grupy stopniowo, jednego po drugim. Zwykły, wspólny spacer, bez konieczności intensywnej zabawy, też liczy się jako wartościowe spotkanie, nie każde spotkanie musi kończyć się bieganiem i szarpaniną.

Szukasz szczeniaka, któremu sam dobierzesz psich znajomych? Zobacz cztery szczenięta dobermana i ich Obserwacje opiekuna. Zobacz szczenięta.

Nie każde spotkanie na spacerze musi kończyć się bezpośrednim kontaktem, mijanie obcych, nieznanych psów bez interakcji to w pełni wartościowa forma socjalizacji. Prowadzenie psa łukiem, z zachowaniem dystansu, i nagradzanie spokojnego spojrzenia na obcego psa, po którym uwaga wraca do Ciebie, uczy szczeniaka, że nie każde spotkanie z psem wymaga powitania. To ważna umiejętność, szczególnie przydatna w mieście, gdzie codziennie mija się wiele obcych psów.

Do oceny każdego kandydata na partnera zabawy: wiek, wielkość względem Twojego szczeniaka, styl zabawy, tolerancja na szczenięce zaczepki, zdrowie i szczepienia według relacji opiekuna, reakcja na przerwy w zabawie. Każdy punkt oceniasz jako „tak”, „z ostrożnością” albo „nie”.

Schemat testu zgody w czterech krokach: delikatnie przytrzymaj jednego psa, obserwuj reakcję drugiego, puść przytrzymanego psa, sprawdź, czy sam wraca do zabawy z entuzjazmem.

Ciekawostka. Psy w trakcie zabawy często celowo zamieniają się rolami i ograniczają własną siłę, na przykład wyraźnie większy pies pozwala mniejszemu „wygrać” gonitwę, co opisali Bauer i Smuts w analizie zabawy par psów opublikowanej w 2007 roku w Animal Behaviour.

Czy szczeniak może codziennie bawić się z tym samym psem?

Tak, regularne, powtarzalne spotkania z tym samym, sprawdzonym psem są jak najbardziej wartościowe i budują stabilną, przewidywalną relację. Ważne jest tylko, żeby zabawa wciąż była przyjemna dla obu stron, a nie stała się rutynowym przeciążeniem.

Czy dwa szczenięta w jednym domu wystarczą sobie za towarzystwo?

Nie do końca, mimo wzajemnej zabawy oba szczenięta wciąż potrzebują osobnej uwagi opiekuna, indywidualnej nauki i kontaktu z różnymi psami spoza domu. Poleganie wyłącznie na sobie nawzajem może ograniczyć ich rozwój społeczny.

Jak poprosić nieznajomego opiekuna o spotkanie z jego psem?

Najlepiej zapytać wprost, z bezpiecznej odległości, zanim psy się do siebie zbliżą, i szczerze wyjaśnić, że masz młodego szczeniaka. Większość opiekunów doceni taką wcześniejszą rozmowę zamiast nagłego, niezapowiedzianego zbliżenia psów.

Co zrobić, gdy szczeniak ciągle zaczepia starszego psa w domu?

Warto dawać starszemu psu regularny dostęp do spokojnego miejsca, gdzie szczeniak nie ma wstępu, oraz aktywnie kierować energię szczeniaka na inne zajęcia, zamiast pozwalać mu bez końca męczyć starszego towarzysza. Obie strony potrzebują też czasu na odpoczynek od siebie.

Czy psi znajomy powinien być tej samej rasy?

Nie, rasa ma dużo mniejsze znaczenie niż indywidualny temperament, wielkość i styl zabawy konkretnego psa. Dobry, spokojny partner zabawy z zupełnie innej rasy może być dla szczeniaka równie wartościowy, co pies tej samej rasy.

Planujesz dobermana w przyszłości? Zostaw kontakt, a damy Ci znać o kolejnym miocie.

• AVSAB Position Statement on Puppy Socialization
• wzorzec FCI nr 143 (wzrost i masa dorosłego dobermana)
• Bauer i Smuts, Animal Behaviour 2007 (PubMed)
• VCA Animal Hospitals: zabawa i socjalizacja szczeniąt z psami