Pies pije wodę z kałuży, jeziora lub morza? Sprawdź, jakie ryzyko niosą bakterie, sinice, płyn do chłodnic i sól oraz jak zabrać wodę na spacer.
Gdy pies pije wodę z kałuży, zwykle kończy się to bez skutków, ale stojąca woda może zawierać bakterie i pasożyty, a przy drogach płyn do chłodnic i sól, w jeziorach toksyny sinic, a w morzu nadmiar soli. Najprostsza ochrona to własna woda na spacerze i omijanie wody z widocznym zakwitem. Więcej o przewodniku po żywieniu i nawadnianiu dobermana piszemy w osobnym filarze.
W skrócie- Kałuże przy drogach i parkingach to ryzyko glikolu etylenowego z płynu do chłodnic i soli drogowej; kałuże w terenie to bakterie i pierwotniaki.- Zakwit sinic rozpoznasz po zielonym lub niebieskawym kożuchu, smugach i pianie; w takiej wodzie pies nie pije i nie pływa.- Kilka łyków wody morskiej to zwykle tylko rozstrój żołądka, ale pies aportujący w morzu może połknąć jej dużo.- Pies sięga po kałużę najczęściej z pragnienia, dlatego regularne proponowanie własnej wody działa lepiej niż zakazy.- Po kąpieli w jeziorze lub morzu spłukujesz sierść czystą wodą, zanim pies ją wyliże.
Dlaczego pies pije wodę z kałuży
Pragnienie po wysiłku, chłodniejsza temperatura wody oraz jej zapach i smak, wynikający z minerałów i materii organicznej, to najczęstsze powody, dla których pies sięga po wodę z kałuży zamiast czekać na własną miskę. To inna sytuacja niż woda z kranu w domu, opisana w osobnym artykule, oraz niż picie z toalety, będące osobnym tematem.
Pies pije wodę z kałuży: co może w niej być
Bakterie i pierwotniaki w stojącej wodzie
Stojąca woda może zawierać bakterie, w tym leptospiry, oraz pierwotniaki, takie jak Giardia, zgodnie z Merck i WSAVA.
Płyn do chłodnic, olej i sól z drogi
Kałuże przy drogach i parkingach mogą zawierać glikol etylenowy z płynu do chłodnic, który ma słodki smak i dlatego bywa chętnie zlizywany, a zimą także sól drogową.
Kałuże na polach: nawozy i środki ochrony roślin
Kałuże na polach uprawnych mogą zawierać pozostałości nawozów i środków ochrony roślin, dlatego również warto ich unikać.
Czy pies może pić wodę z jeziora
Sinice a pies: jak rozpoznać zakwit
Woda stojąca w stawach i jeziorach różni się od wody płynącej ryzykiem zakwitu sinic, widocznego jako zielony lub niebieskawy kożuch, smugi na powierzchni, piana lub charakterystyczny zapach. Toksyny sinic, w tym mikrocystyny działające na wątrobę i anatoksyny działające na układ nerwowy, mogą być groźne, zgodnie z Merck, a pies może je zlizać także z mokrej sierści po kąpieli. Przed wyjazdem nad wodę warto sprawdzić aktualne komunikaty dotyczące jakości kąpielisk.
Pies napił się wody z morza
Pojedyncze łyki wody morskiej zwykle powodują co najwyżej rozstrój żołądka, ale pies intensywnie aportujący w falach może połknąć jej znacznie więcej. Objawy nadmiaru soli to wymioty, biegunka i silne pragnienie, a przy większej ilości może dojść do hipernatremii z osłabieniem, drżeniami i drgawkami, zgodnie z Merck. Regularne przerwy w zabawie i dostęp do świeżej wody na plaży pomagają temu zapobiec.
Kiedy dzwonisz do weterynarza po spacerze
Tabela: woda poza domem
Woda poza domem: zagrożenia i działania
Tabela
Woda poza domem: zagrożenia i działania
| Źródło wody | Główne zagrożenie | Kiedy dzwonisz do lekarza |
|---|---|---|
| kałuża przy drodze lub parkingu | glikol etylenowy, sól drogowa | natychmiast przy chwiejnym chodzie lub wymiotach |
| kałuża w lesie lub na polu | bakterie, pierwotniaki, chemia rolnicza | tego samego dnia przy uporczywych wymiotach lub biegunce |
| staw lub jezioro bez zakwitu | ogólne ryzyko bakteryjne | obserwacja przy jednorazowej luźniejszej kupie |
| jezioro z zakwitem sinic | toksyny działające na wątrobę i układ nerwowy | natychmiast przy drgawkach, ślinotoku, osłabieniu |
| rzeka lub strumień | zmienne, zależne od okolicy | obserwacja, telefon przy nasilonych objawach |
| morze | nadmiar soli | tego samego dnia przy silnym pragnieniu i wymiotach, natychmiast przy drgawkach |
Źródło: Merck Veterinary Manual, VCA Animal Hospitals
Jak nauczyć psa pić własną wodę na spacerze
Stałe przerwy na picie, zwłaszcza w upale, opisane w artykule o żywieniu psa latem, składana miska lub butelka z poidłem oraz konsekwentne nagradzanie picia z własnej miski pomagają ograniczyć chęć sięgania po kałuże. Komenda „zostaw” przy kałuży oraz trasy z dala od parkingów dodatkowo zmniejszają ryzyko. Ilość wody na dłuższy spacer warto dostosować do zapotrzebowania konkretnego psa, opisanego w artykule o tym, ile wody powinien pić pies, a całość dobrze łączy się z planem ruchu opisanym w artykule o tym, ile ruchu potrzebuje doberman.
Poznaj Obserwacje opiekuna szczeniaka Różowa. Zobacz stronę Różowej.
Po kąpieli w jeziorze lub morzu: szybka higiena
Spłukanie sierści i łap czystą wodą oraz dokładne osuszenie, w tym okolic uszu, pomagają ograniczyć ryzyko zlizania resztek wody z podejrzanym zakwitem lub słonej wody morskiej.
Ciekawostka. Sinice nie są glonami, tylko bakteriami zdolnymi do fotosyntezy, a nazwa cyjanobakterii nawiązuje do ich niebieskozielonej barwy.
Najczęstsze pytania
Czy przegotowanie wody z jeziora usuwa toksyny sinic?
Nie, gotowanie nie neutralizuje toksyn sinic, dlatego wody z widocznym zakwitem nie podaje się psu w żadnej formie.
Czy pies może pić deszczówkę zebraną w misce na tarasie?
Jeśli miska jest czysta, a woda świeża, ryzyko jest niewielkie, ale warto regularnie myć taką miskę; więcej o tym piszemy w artykule o częstotliwości mycia miski.
Czy woda z górskiego strumienia jest bezpieczna dla psa?
Choć wygląda na czystszą niż stojąca woda, może nadal zawierać bakterie i pasożyty, dlatego lepszym wyborem pozostaje woda przyniesiona z domu.
Ile wody zabrać na długi spacer z dużym psem?
Ilość warto dopasować do długości trasy, temperatury i intensywności wysiłku, opierając się na ogólnym dziennym zapotrzebowaniu psa na wodę.
Czy pies może pić z fontanny w parku?
Woda w fontannach bywa stojąca i narażona na zanieczyszczenia, dlatego bezpieczniej podać psu wodę z własnej butelki.
Poznaj szczenięta dobermana i ich dzienniki rozwoju. Zobacz szczenięta.
Źródła
- Merck Veterinary Manual: zatrucie cyjanobakteriami, glikolem etylenowym i solą (hipernatremia), leptospiroza, giardioza
- VCA Animal Hospitals: zatrucie glikolem etylenowym, sinice
- WSAVA: materiały o chorobach zakaźnych przenoszonych przez wodę