Pies nie bawi się z innymi psami: czy to problem u dorosłego dobermanaPies nie bawi się z innymi psami: czy to problem u dorosłego dobermana

Gdy dorosły pies nie bawi się z innymi psami, często jest to norma. Z wiekiem psy bawią się rzadziej i wybiórczo, a wiele woli zabawę z człowiekiem. Problemem jest dopiero sytuacja, w której pies unika psów ze strachu, a nie z obojętności. O tym, jak wygląda socjalizacja dobermana w dorosłości, piszemy osobno.

W skrócie- Cel socjalizacji to spokój wobec psów, nie zabawa ze wszystkimi.- Zabawa z obcymi psami zwykle maleje z wiekiem.- Obojętność i strach wyglądają zupełnie inaczej.- Liczy się jakość kontaktów, a nie ich liczba.

Odpowiedź brzmi: nie. Celem socjalizacji jest neutralność wobec psów, czyli spokojne mijanie i przebywanie w pobliżu innych psów, a nie przyjaźń z każdym napotkanym zwierzęciem. Publikacje opisujące zachowanie zabawowe u psów wskazują, że młode psy bawią się z obcymi osobnikami częściej niż psy dorosłe. Z wiekiem zainteresowanie zabawą z nieznajomymi psami po prostu spada, co jest zjawiskiem normalnym, a nie oznaką problemu.

Dojrzałość społeczna sprawia, że pies robi się wybiórczy. Część psów woli węszenie, aport albo zabawę z opiekunem od kontaktu z obcym psem, zwłaszcza gdy jest zmęczona po spacerze. Wzorzec FCI nr 143 opisuje dobermana jako psa bardzo przywiązanego do rodziny, co tłumaczy, dlaczego wiele dobermanów chętniej angażuje się w interakcję z człowiekiem niż z przypadkowym psem na wybiegu. To cecha indywidualna, nie reguła obowiązująca każdego psa tej rasy.

Obojętność wygląda inaczej niż strach. Pies obojętny mija innego psa spokojnie, bez napięcia w ciele. Pies przestraszony napina się, zamiera, chowa się za opiekuna, oblizuje pysk, trzyma ogon nisko, a czasem warczy przy zbliżeniu się drugiego psa. Odmowa smakołyka w obecności innych psów też bywa sygnałem lęku. Osobno piszemy o tym, jak wygląda lęk szczeniaka przed innymi psami, gdy problem zaczyna się już w młodym wieku.

Kontakt z innymi psami to nie tylko wspólna zabawa. To także spacer równoległy w pewnej odległości, wspólne węszenie tego samego miejsca, obecność innych psów w tle podczas spaceru czy wymiana sygnałów z dystansu. Nie ma sztywnej liczby spotkań w tygodniu, którą trzeba spełnić. Spacery socjalizacyjne w małej grupie mogą być dobrą formą kontaktu bez presji na zabawę.

Jeśli zależy Ci na tym, by Twój pies miał okazję do zabawy, dobierz partnerów o podobnym stylu i tempie. Krótkie spotkania na neutralnym terenie działają lepiej niż długie wybiegi pełne obcych psów. Kończ spotkanie, zanim energia opadnie i pojawi się znużenie. Wybieg dla psów to opcja, a nie obowiązek. Warto też pamiętać, że ruch i praca umysłowa mogą przyjmować inne formy niż zabawa z psami: piszemy o tym w tekście o tym, ile ruchu i pracy potrzebuje doberman.

Jeśli pies, który wcześniej chętnie się bawił, nagle zaczyna unikać innych psów, warto najpierw pomyśleć o przyczynie zdrowotnej, na przykład bólu stawów lub łap, który zmienia tolerancję na kontakt fizyczny. Dopiero po wykluczeniu przyczyn zdrowotnych ma sens konsultacja behawioralna. Po złym zdarzeniu z innym psem pomaga też spokojny plan powrotu do kontaktów, opisany w osobnym artykule.

Czy pies, który nie bawi się z psami, jest źle zsocjalizowany?

Niekoniecznie. Socjalizacja oznacza spokój i brak lęku wobec innych psów, a nie chęć zabawy z każdym z nich. Dorosły pies może być doskonale zsocjalizowany i jednocześnie wolić towarzystwo człowieka.

Czy wybieg dla psów nauczy psa zabawy?

Wybieg daje okazję do kontaktu, ale nie zmusi psa do zabawy, jeśli ten woli obserwować albo węszyć. Wartość wybiegu zależy od tego, jakie psy się na nim akurat znajdą.

Mój doberman bawi się tylko z jednym psem. Czy to w porządku?

Tak. Wybiórczość jest normalna, zwłaszcza u dorosłych psów. Jedna dobrana para do zabawy w zupełności wystarczy.

Czy pies, który woli zabawę z człowiekiem, jest mniej szczęśliwy?

Nie ma na to wskazań. Dla wielu psów, w tym dla dobermanów silnie związanych z rodziną, zabawa i uwaga opiekuna są równie satysfakcjonujące jak zabawa z innym psem.

Czy drugi pies w domu zmieni podejście psa do innych psów?

Może, ale nie musi. Relacja z domownikiem psim jest inna niż relacja z obcymi psami na spacerze i jedno nie przekłada się automatycznie na drugie.

Jeśli szukasz szczeniaka, który dopiero wchodzi w etap poznawania innych psów, zajrzyj do szczeniąt dobermana z obecnego miotu.

• PubMed: zabawa u dorosłych psów i jej zmiany z wiekiem
• Wzorzec FCI nr 143 (przywiązanie do rodziny)
• VCA: lęk u psów, ból a zmiana zachowania