Pies boi się dzieci: skąd ten lęk i jak go oswajać krok po krokuPies boi się dzieci: skąd ten lęk i jak go oswajać krok po kroku

Pies boi się dzieci, bo dzieci poruszają się, brzmią i pachną inaczej niż dorośli: biegają, piszczą, pochylają się nad psem i dotykają nagle. Psu, który nie znał dzieci, pomaga plan od bezpiecznego dystansu, w którym to on decyduje o kontakcie, a dorosły pilnuje, by dziecko nie podchodziło samo. Najważniejsze zasady socjalizacji dobermana opisuje tekst o socjalizacji dobermana.

W skrócie- Ucieczka i chowanie się to dobre wiadomości: pies wybiera wycofanie zamiast konfrontacji, więc szanuj ten wybór.- Pierwszy krok to strefa psa w domu, do której dziecko nie wchodzi.- Gdy wycofanie zmienia się w warczenie, przerywasz plan i sięgasz po osobny poradnik.

Częstą przyczyną jest brak wcześniejszego kontaktu z dziećmi w okresie socjalizacji, na co zwraca uwagę AVSAB. Dzieci mają cechy, które psu trudno przewidzieć: nieprzewidywalny ruch, wysoki głos, twarz na wysokości głowy psa oraz skłonność do nagłego przytulania. Czasem powodem bywa też jedno konkretne, złe doświadczenie. Warto pamiętać, że ból może być ukrytą przyczyną zmiany zachowania, dlatego w razie wątpliwości pierwszym krokiem powinna być konsultacja z lekarzem weterynarii.

Pies chowa się przed dziećmi pod stołem lub za opiekunem

Chowanie się w bezpiecznym miejscu to naturalna strategia psa, który chce zwiększyć dystans od bodźca, którego się obawia.

Pies unika dzieci na spacerze

Na spacerze unikanie może wyglądać jak schodzenie na bok, przyspieszanie kroku albo prowadzenie opiekuna inną trasą.

Sygnały, na które warto zwracać uwagę, to nisko trzymany ogon, uszy skierowane do tyłu, oblizywanie pyska, widoczne białka oczu, odwracanie głowy i chwilowe zamarcie w bezruchu. Warto odróżniać unikanie od zwykłego zmęczenia i nigdy nie blokować psu drogi ucieczki, gdy chce się oddalić.

Legowisko albo kojec ustawiony poza głównym przejściem, oddzielony bramką, daje psu miejsce, do którego nikt nie podchodzi bez pytania. Warto wprowadzić stały sygnał poprzedzający wizytę dziecka, żeby pies wiedział, czego się spodziewać. Strefa ta jest wyborem psa, a nie karą ani formą izolacji.

Praca przebiega stopniowo: najpierw pies obserwuje dzieci z bezpiecznego dystansu, potem w polu widzenia pojawia się jedno spokojnie siedzące dziecko, następnie dziecko rzuca psu smakołyk w bok, dalej odbywa się spokojny spacer obok siebie, kolejnym etapem jest sytuacja, w której pies sam podchodzi z własnej woli, a na końcu, tylko na wyraźne zaproszenie psa, możliwy jest krótki dotyk. Każdy etap ma jasne kryterium przejścia do następnego oraz sygnał, przy którym należy się cofnąć. Metodę opartą na przeciwwarunkowaniu opisuje Merck Veterinary Manual.

Za przebieg całego procesu odpowiada dorosły, a dziecko dostaje jedno proste zadanie, na przykład spokojne siedzenie albo rzucenie smakołyku w bok. Szczegółowe zasady zachowania dziecka przy psie opisuje tekst o nauce dziecka zachowania przy psie.

Pies, który nie ma drogi ucieczki, może w pewnym momencie przejść od unikania do warczenia. Warczenia nie karze się, tylko zatrzymuje ćwiczenia i zwiększa dystans. W tym miejscu kończy się ten poradnik, a zaczyna osobny temat, który opisuje tekst o tym, co robić, gdy pies warczy na dziecko.

Nawet w trakcie ucieczki duży pies może niechcący potrącić małe dziecko, dlatego kontrolowana praca ma znaczenie także ze względów bezpieczeństwa fizycznego. Sytuacja bywa szczególnie wymagająca, gdy dorosły doberman trafia do domu po zmianie właściciela albo gdy w rodzinie pojawiają się dzieci już po tym, jak pies dorósł. Nie warto oczekiwać od psa roli niańki. Więcej o codziennym życiu z tą rasą przeczytasz w tekście o doberman a dzieci.

Czy pies, który boi się dzieci, może zamieszkać z niemowlęciem?

To zależy od indywidualnej sytuacji i wymaga rozważnego planowania, najlepiej przy wsparciu specjalisty od zachowania psów.

Czy można zmusić psa, żeby dał się pogłaskać dziecku, żeby się przyzwyczaił?

Nie, zmuszanie psa do kontaktu zwykle pogłębia lęk zamiast go zmniejszać. Praca oparta na wyborze psa daje lepsze i trwalsze efekty.

Po czym poznać, że pies czuje się przy dzieciach coraz swobodniej?

Sygnałami postępu są luźniejsza postawa ciała, chęć samodzielnego podchodzenia oraz brak wcześniejszych oznak unikania.

Czy pies może bać się tylko małych dzieci, a starszych nie?

Tak, reakcja psa może zależeć od wieku dziecka, jego wzrostu, głosu i sposobu poruszania się.

Co zrobić, gdy obce dziecko podbiega do psa, który boi się dzieci?

Najlepiej stanowczo poprosić dziecko, żeby się zatrzymało, i samemu zwiększyć dystans między psem a dzieckiem.

Planujesz szczeniaka do domu z dziećmi? Poznaj cztery szczenięta dobermana i zaplanuj spotkania z dziećmi od pierwszego tygodnia po przyjeździe.

• AVSAB: stanowisko w sprawie socjalizacji szczeniąt
• Merck Veterinary Manual: przeciwwarunkowanie i desensytyzacja
• Meints K. i wsp. 2010, Injury Prevention