Kłosy traw u psa: jak sprawdzić łapy, uszy i nos po letnim spacerzeKłosy traw u psa: jak sprawdzić łapy, uszy i nos po letnim spacerze

Kłosy traw u psa to suche ości traw, które zaczepiają się o sierść i dzięki zadziorom przesuwają się tylko w jedną stronę: w głąb skóry, ucha lub nosa. Temat pasuje do szerszej pielęgnacji dobermana przez cały rok. Po letnim spacerze po łąkach sprawdź łapy, uszy, nos, oczy i pachwiny. Kłos leżący na sierści zdejmiesz sam, a ten, który zniknął w ciele, usuwa weterynarz.

W skrócie- Kłos ma zadziory skierowane do tyłu, więc porusza się tylko w głąb ciała.- Nagłe trzepanie głową, seria kichnięć albo kulejąca łapa po spacerze to sygnał do kontroli.- Kłos w uchu, nosie, oku lub pod skórą usuwa wyłącznie weterynarz.

Kłos trawy ma ostre zakończenie i drobne zadziory ustawione pod kątem, podobnie jak haczyk wędkarski. Taka budowa sprawia, że każdy ruch mięśni czy sierści przesuwa go tylko do przodu, nigdy z powrotem. W Polsce dojrzałe, suche kłosy pojawiają się od późnej wiosny do końca lata, gdy trawy takie jak jęczmień płonny czy niektóre stokłosy łatwo się odczepiają od źdźbła. Dokładne gatunki i terminy dojrzewania warto sprawdzić w atlasie flory, bo różnią się w zależności od regionu.

Kłos w łapie psa

Najczęstsze miejsce to przestrzeń między palcami przednich łap. Świeży kłos widać jako drobny, sterczący element w sierści, a wniknięty zostawia po sobie małą, sączącą się dziurkę i obrzęk. Codzienna pielęgnacja łap psa ułatwia wychwycenie takiego miejsca, zanim zdąży się zaogniić.

Kłos w uchu psa

Kłos, który wpadnie do przewodu słuchowego, wywołuje nagły dyskomfort. Pies nie zauważa go stopniowo, tylko reaguje od razu gwałtownym trzepaniem głową i przechylaniem jej na jedną stronę. Regularne, bezpieczne czyszczenie uszu dobermana nie usunie kłosa, który wszedł głęboko, ale pomaga zauważyć, że coś jest nie tak.

Kłos w nosie psa

W nozdrzach kłos daje serię gwałtownych, powtarzających się kichnięć, czasem z krwią z jednej dziurki nosa. To jeden z bardziej charakterystycznych objawów.

Oczy, pachy i pachwiny

Worek spojówkowy, fałdy skóry pod pachami i w pachwinach to miejsca, w których kłos chowa się w gęstszej sierści. Mrużenie i łzawienie jednego oka albo intensywne lizanie okolicy pachwiny to sygnał do przeglądu.

Zwróć uwagę na nagłe, gwałtowne trzepanie głową i drapanie ucha, serię intensywnych kichnięć, czasem z krwią, uporczywe lizanie łapy z obrzękiem między palcami oraz mrużenie i łzawienie jednego oka. Objawy pojawiają się zwykle wkrótce po spacerze, ale nie od razu muszą być bardzo nasilone.

Przygotuj latarkę, ręcznik i gumową rękawicę do wyczesania luźnych kłosów, a potem przejrzyj psa w tej kolejności.

1. Łapy: rozsuń palce i obejrzyj skórę między nimi.
2. Pachy i pachwiny: rozchyl sierść w fałdach skóry.
3. Uszy od wewnątrz: obejrzyj wlot przewodu, niczego do niego nie wkładając.
4. Nos i okolice pyska: sprawdź, czy nie ma kichania ani krwawienia.
5. Oczy: oceń, czy oba są jednakowo czyste i suche.
6. Obroża i szelki: zdejmij je i sprawdź skórę pod nimi.

Zobacz też, co jeszcze warto mieć w wyprawce do pielęgnacji szczeniaka na czas letnich spacerów.

Sam usuwasz jedynie kłos, który leży luzem w sierści lub jest zaczepiony o pojedynczy włos. Wszystko, co weszło pod skórę, do ucha, nosa lub oka, usuwa weterynarz, zwykle przy pomocy otoskopu lub endoskopu, czasem w sedacji. Nie próbuj wyciągać kłosa pęsetą z ucha ani z nosa: ryzykujesz jego złamanie, przepchnięcie fragmentu głębiej albo uszkodzenie błony bębenkowej.

Wybieraj skoszone ścieżki zamiast wysokich, suchych traw i skracaj wejścia na łąki w szczycie sezonu. Przeglądaj psa po każdym spacerze, nie raz dziennie. Warto też od szczeniaka uczyć psa spokojnego dotykania łap, uszu i pyska, na przykład w ramach treningu medycznego, czyli nauki spokojnego badania. Żadna z tych metod nie daje pełnej ochrony, ale wyraźnie zmniejsza ryzyko. Regularna aktywność to też pytanie o to, ile ruchu potrzebuje doberman na co dzień i jakimi trasami warto go prowadzić latem.

Zapisz, kiedy zaczęły się objawy, gdzie był spacer, po której stronie ciała widzisz problem i czy objaw słabnie, czy narasta. Nie zakraplaj niczego do ucha ani nosa przed wizytą, bo utrudnia to badanie lekarzowi.

Czy kłos wydostanie się z ucha psa bez pomocy?

To rzadkie. Budowa zadziorów sprawia, że kłos wędruje głębiej, a nie z powrotem, dlatego zwykle konieczna jest wizyta u weterynarza.

Po czym poznać, że kłos wszedł między palce, skoro nie widać rany?

Zwykle towarzyszy temu intensywne lizanie jednej łapy, delikatny obrzęk i niewielka, sącząca się dziurka w skórze między palcami.

Czy psy krótkowłose, takie jak doberman, są mniej narażone na kłosy?

Krótka sierść ułatwia przegląd i szybciej pokazuje zaczepiony kłos, ale nie chroni przestrzeni między palcami ani przewodu słuchowego, które są narażone tak samo jak u innych ras.

Czy kichanie po spacerze zawsze oznacza kłos w nosie?

Nie zawsze, ale seria gwałtownych, powtarzających się kichnięć, zwłaszcza z krwią z jednej dziurki, to wystarczający powód do konsultacji.

Jak długo po spacerze mogą pojawić się objawy?

Zwykle dość szybko, ale nasilenie bywa różne: czasem od razu widać wyraźny dyskomfort, czasem objawy narastają stopniowo w kolejnych godzinach.

Poznaj szczenięta dobermana, które przyjadą do Polski, i ich Obserwacje opiekuna z pierwszych tygodni życia.

• Merck Veterinary Manual: ciała obce roślinne, zapalenie ucha zewnętrznego
• VCA Animal Hospitals: kłosy traw (grass awns, foxtails) u psów
• Publikacje recenzowane (PubMed): migracja ciał obcych roślinnych u psów
• Atlas flory Polski: gatunki traw z ośćmi