Jak nauczyć psa komendy zostań i czekaj: doberman pewnie zostaje na miejscuJak nauczyć psa komendy zostań i czekaj: doberman pewnie zostaje na miejscu

Jak nauczyć psa komendy zostań? Pies w siadzie lub waruj dostaje nagrodę za każdą chwilę bez ruchu, a Ty osobno i stopniowo wydłużasz czas, odległość i rozproszenia, zawsze kończąc ćwiczenie słowem zwalniającym. „Czekaj” to krótsza pauza przed kolejnym poleceniem, a nie zostanie w miejscu do Twojego powrotu. Więcej o szkoleniu dobermana od pierwszych komend piszemy w filarze szkolenie dobermana od pierwszych komend.

W skrócie- Trzy parametry: czas, odległość, rozproszenia; gdy zwiększasz jeden, dwa pozostałe na chwilę łagodzisz.- Ćwiczenie kończy słowo zwalniające, a nie samodzielne odejście psa.- Na początku wracasz do psa, żeby nagrodzić, zamiast wołać go do siebie z pozycji.- „Zostań” utrzymuje pozycję; „zostaw” i gry na samokontrolę uczą czegoś innego.

„Zostań” oznacza: utrzymaj pozycję do słowa zwalniającego albo do mojego powrotu. „Czekaj” to krótsza pauza, po której zaraz padnie kolejny sygnał, na przykład przed wejściem do domu czy wyjściem z auta. „Zostaw” dotyczy zupełnie innej sytuacji: rezygnacji z konkretnego przedmiotu lub bodźca, czemu poświęcamy osobny artykuł komenda zostaw, czyli rezygnacja z przedmiotu. Rozróżnienie tych trzech komend od początku ułatwia psu ich prawidłowe stosowanie.

Warto wybrać jedno, krótkie słowo zwalniające, na przykład „wolne” albo „koniec”, i konsekwentnie go używać. Słowo „dobrze” nie nadaje się do tej roli, bo pełni funkcję pochwały w trakcie ćwiczenia, a nie sygnału jego zakończenia. Zwolnienie warto wprowadzać razem z lekkim ruchem ręki i zaproszeniem psa do ruchu, żeby jednoznacznie oddzielić moment, w którym może już wstać.

Czas: od pierwszych sekund do minut

Naukę zaczyna się od bardzo krótkiego czasu w pozycji, liczonego w pojedynczych sekundach, i stopniowo się go wydłuża, nagradzając psa w trakcie trwania ćwiczenia, a nie dopiero po jego zakończeniu.

Odległość: krok w bok, krok w tył, potem dalej

Odległość zwiększa się równie stopniowo: najpierw krok w bok, potem krok w tył, a dopiero później kilka kroków, zawsze wracając do psa, by go nagrodzić.

Rozproszenia: od upuszczonej rękawiczki do przechodzącego psa

Rozproszenia wprowadza się od najłagodniejszych, na przykład upuszczenie rękawiczki obok, aż po trudniejsze, takie jak przechodzący w oddali inny pies, zawsze na tyle łagodnie, żeby pies mógł utrzymać pozycję.

Progresja trzech D na cztery tygodnie (propozycja robocza)

„Czekaj” dobrze sprawdza się przy otwieraniu bagażnika, przed postawieniem miski z jedzeniem oraz przed przejściem przez jezdnię, gdzie chodzi o krótką pauzę, a nie długie trzymanie psa w bezruchu. Codzienne stosowanie takich krótkich pauz w naturalny sposób wpisuje się w codzienne życie z dobermanem.

Odchodzenie od psa warto rozłożyć na etapy: najpierw tyłem, potem bokiem, a dopiero na końcu z odwróceniem się plecami, zawsze wracając do psa, żeby podać nagrodę w pozycji. Przywoływanie psa do siebie zamiast powrotu do niego, zwłaszcza na wczesnym etapie nauki, uczy go zrywać się z pozycji przed czasem, dlatego warto tego unikać na początku.

Zbyt szybkie tempo zwiększania czasu, odległości lub rozproszeń, powtarzanie słowa „zostań, zostań” zamiast wypowiedzenia go raz, karanie psa za wstanie, co uczy go raczej niepewności niż pozostawania w miejscu, brak wyraźnego słowa zwalniającego oraz ćwiczenie wyłącznie w domu to najczęstsze przyczyny, dla których pies przestaje utrzymywać pozycję. Do każdej z nich pasuje ta sama poprawka: wróć o krok w metodzie trzech D i zwolnij tempo. Więcej typowych pomyłek w nauce komend piszemy w artykule najczęstsze błędy w szkoleniu.

Prosty test polega na sprawdzeniu komendy zostań w trzech różnych miejscach: w domu, w ogrodzie lub na klatce schodowej oraz w spokojnym parku, za każdym razem z podobnym czasem i odległością. Jeśli pies utrzymuje pozycję we wszystkich trzech miejscach, komenda jest solidnie opanowana. Podobny element pojawia się w egzaminie posłuszeństwa BH-VT, gdzie pies leży sam, podczas gdy inny pies wykonuje ćwiczenia, a przewodnik stoi w wyznaczonym miejscu, zgodnie z regulaminem FCI w polskiej wersji ZKwP.

Zastanawiasz się, z którym szczeniakiem zaczniesz pierwsze „zostań”? Zobacz Złotą i jej Obserwacje opiekuna. Zobacz Złotą.

Ciekawostka. Jednym z ćwiczeń egzaminu BH-VT jest waruj pod rozproszeniem, w którym pies musi utrzymać pozycję mimo aktywności innego psa i przewodnika w pobliżu.

Jak długo pies powinien umieć zostać na miejscu?

Docelowy czas zależy od potrzeb opiekuna, ale nawet kilka minut solidnego utrzymania pozycji w spokojnym otoczeniu to dobry, praktyczny wynik.

Czy zostań lepiej ćwiczyć w siadzie czy w leżeniu?

Oba warianty są dobre; leżenie bywa wygodniejsze dla psa przy dłuższym czasie trwania ćwiczenia, dlatego warto poćwiczyć komendę w obu pozycjach.

Czy szczeniak w wieku kilku miesięcy może ćwiczyć zostań?

Tak, o ile sesje są bardzo krótkie i dostosowane do możliwości koncentracji młodego psa.

Czy można używać tylko słowa czekaj zamiast zostań?

Można, ale warto pamiętać, że obie komendy oznaczają nieco inne zadanie, więc konsekwentne rozróżnianie ich ułatwia psu naukę.

Czy zostań przyda się przy wsiadaniu do samochodu?

Tak, pozwala bezpiecznie otworzyć drzwi lub bagażnik i poczekać, aż pies wsiądzie dopiero na wyraźny sygnał.

Sprawdź aktualny status czterech szczeniąt dobermana i zobacz, jak wygląda ich rezerwacja. Zobacz szczenięta.

• regulamin egzaminów FCI BH-VT (wersja polska ZKwP)
• AVSAB: stanowisko w sprawie metod szkolenia i kar
• PubMed: badania nad wpływem metod awersyjnych na zachowanie psów