Doberman nie chce wracać ze spaceru, zapiera się albo ucieka przed smyczą? Poznaj przyczyny i rytuał końca spaceru, który uczy chętnego powrotu do domu.
Doberman nie chce wracać ze spaceru najczęściej dlatego, że zapięcie smyczy i droga do domu zapowiadają mu koniec czegoś przyjemnego albo coś nieprzyjemnego po powrocie. Rozwiązaniem jest rytuał końca spaceru, zapinanie smyczy także w trakcie spaceru i nagradzanie powrotu zamiast ciągnięcia psa. Więcej o tym, jak rozumieć zachowanie dobermana piszemy w osobnym filarze.
W skrócie- Zapieranie się przy powrocie to zwykle wyuczony skutek: smycz oznacza koniec zabawy.- Zapinaj smycz wiele razy w trakcie spaceru i, gdy to bezpieczne, od razu puszczaj psa dalej.- Stały rytuał końca, sygnał, chwila węszenia, nagroda w domu, zmienia znaczenie powrotu.- Sprawdź, czy spacer zaspokaja potrzeby psa i czy w domu nie czeka coś stresującego.- Nie ciągnij psa za obrożę: utrwalasz unikanie i obciążasz jego szyję.
Dlaczego doberman nie chce wracać ze spaceru
Smycz zapowiada koniec zabawy
Zgodnie z mechanizmem warunkowania klasycznego brzęk smyczy i skręt w stronę domu łatwo stają się sygnałem końca przyjemnej aktywności.
Za mało ruchu i węszenia
Niezaspokojone potrzeby ruchowe i węchowe sprawiają, że pies chce jak najdłużej pozostać na zewnątrz. Więcej o tym, dlaczego węszenie na spacerze jest tak ważne, piszemy w osobnym artykule.
Coś nieprzyjemnego po powrocie
Samotność po powrocie, mycie łap czy trudna klatka schodowa mogą sprawiać, że pies niechętnie wraca do domu.
Pies zapiera się przy powrocie: czego nie robić
Ciągnięcie psa, gonienie go, wołanie tylko na koniec spaceru oraz okazywanie złości po jego złapaniu wzmacniają unikanie zamiast je ograniczać, zgodnie ze stanowiskiem AVSAB dotyczącym metod szkolenia.
Pies ucieka przy zapinaniu smyczy: ćwiczenie zapinania
Dotyk obroży nagradzany smakołykiem, zapinanie i odpinanie smyczy najpierw w domu, potem w ogrodzie, a na końcu na spacerze z natychmiastowym puszczeniem psa dalej, stopniowo zmienia skojarzenia związane z samym zapięciem. Chwytanie za obrożę warto ćwiczyć jako osobne, oswajające ćwiczenie.
Rytuał końca spaceru krok po kroku
Stały sygnał słowny, ostatni odcinek trasy z czasem na spokojne węszenie, nagroda po przekroczeniu progu domu oraz spokojna czynność w domu, na przykład gryzak albo mata węchowa, budują nowy, przyjemny rytuał zakończenia spaceru. Zasada Premacka pozwala wykorzystać dostęp do przyjemnej czynności jako nagrodę za spokojny powrót.
Plan ćwiczeń na chętny powrót ze spaceru
Plan 14 dni na chętny powrót ze spaceru
Tabela
Plan 14 dni na chętny powrót ze spaceru
| Dni | Ćwiczenie | Kryterium przejścia dalej |
|---|---|---|
| 1-3 | dotyk obroży w domu | pies podchodzi sam, nie odsuwa szyi |
| 4-6 | zapinanie smyczy w domu | spokojne przyjęcie zapięcia |
| 7-9 | zapinanie smyczy w ogrodzie | brak próby ucieczki |
| 10-12 | zapinanie na spacerze, potem puszczenie dalej | pies nie kojarzy smyczy tylko z końcem |
| 13-14 | pełny rytuał końca spaceru | spokojny powrót do domu |
Źródło: AVSAB: stanowisko o metodach szkolenia psów
Planujesz pierwsze spacery ze szczeniakiem? Zobacz szczenięta dobermana. Zobacz szczenięta.
Pies nie chce wejść do domu lub na klatkę schodową
Lęk przed schodami, windą, śliską podłogą czy hałasem na klatce schodowej to możliwe przyczyny, gdy problemem okazuje się konkretne miejsce, a nie sam koniec spaceru. Więcej o lęku przed schodami i śliską podłogą piszemy w osobnym artykule, wraz ze wskazówkami, jak stopniowo oswajać psa z takim miejscem.
Przywołanie na koniec spaceru: jak nie zepsuć sygnału
Przywołanie ćwiczone wielokrotnie w trakcie spaceru i nagradzane zmienną nagrodą sprawdza się znacznie lepiej niż przywołanie kojarzone wyłącznie z końcem zabawy, bo pies nie uczy się wtedy unikać samego sygnału.
Pies nie chce wracać do domu mimo treningu: co sprawdzić
Warto sprawdzić, czy spacer jest dopasowany do wieku i potrzeb psa, czy nie jest zbyt gorąco, czy w domu nie czeka lęk przed samotnością, opisany w artykule o lęku separacyjnym u dobermana, oraz czy pies nie odczuwa bólu przy wchodzeniu po schodach, co wymaga konsultacji z weterynarzem. Więcej o tym, ile ruchu potrzebuje doberman w różnym wieku, piszemy w osobnym artykule.
Ciekawostka. Zasada Premacka, sformułowana przez psychologa Davida Premacka w 1959 roku, mówi, że dostęp do bardziej lubianej czynności może nagradzać mniej lubianą, w treningu psów wykorzystuje się ją, dając chwilę węszenia za spokojne podejście do smyczy.
Najczęstsze pytania
Czy wracać do domu za każdym razem inną drogą?
Zmiana trasy może utrzymać zainteresowanie psa i dodatkowo urozmaicić spacer, choć nie jest to konieczne, żeby rozwiązać problem zapierania się.
Czy puszczać psa luzem na koniec spaceru, żeby się wybiegał?
Może to pomóc, o ile miejsce jest bezpieczne i pies ma pewne przywołanie, ale nie zastępuje pracy nad samym rytuałem powrotu.
Co zrobić, gdy doberman kładzie się na chodniku i nie chce iść dalej?
Warto spokojnie poczekać, zaproponować nagrodę w kierunku, w którym chcesz iść, i unikać ciągnięcia psa za smycz.
Czy szczeniak też może zapierać się przy powrocie?
Tak, młode psy również mogą uczyć się takiego skojarzenia, dlatego warto od początku dbać o przyjemny rytuał zakończenia spaceru.
Jak długo trwa oduczenie zapierania się?
Zależy od tego, jak długo utrwalało się dotychczasowe skojarzenie oraz jak konsekwentnie prowadzony jest trening, dlatego trudno podać jeden uniwersalny czas.
Zapisz się na listę oczekujących na kolejny miot. Dołącz do listy.
Źródła
- AVSAB: stanowisko o metodach szkolenia psów
- Premack 1959 (Psychological Review) lub podręcznik psychologii uczenia się
- AKC: potrzeby ruchowe dobermana
- VCA Animal Hospitals: trening przywołania i obsługi obroży
- PubMed: warunkowanie klasyczne i unikanie u psów