Dirofilarioza u psa: choroba przenoszona przez komaryDirofilarioza u psa: choroba przenoszona przez komary

Dirofilarioza u psa to choroba wywoływana przez nicienie z rodzaju Dirofilaria, przenoszone przez ukąszenie komara. W Europie najczęstsza jest postać skórna, wywoływana przez Dirofilaria repens, rzadziej groźniejsza postać sercowo-płucna, wywoływana przez Dirofilaria immitis, częstsza w cieplejszym klimacie. Objawy bywają dyskretne, dlatego kluczowa jest sezonowa profilaktyka w okresie aktywności komarów. Więcej o przeglądzie chorób i problemów zdrowotnych rasy piszemy w osobnym filarze.

W skrócie- Dirofilariozę przenoszą komary, nie kleszcze, więc profilaktyka dotyczy innego sezonu i innych preparatów.- Postać skórna daje zmiany podskórne i swędzenie, postać sercowa jest rzadsza w Polsce, ale poważniejsza.- Ryzyko rośnie w cieplejsze lata i przy podróżach na południe Europy.- To inna choroba niż babeszjoza i borelioza, które przenoszą kleszcze.

Dirofilarioza to choroba pasożytnicza wywoływana przez nicienie z rodzaju Dirofilaria, których cykl rozwojowy wymaga udziału komara jako wektora przenoszącego larwy pasożyta między zwierzętami. Po ukąszeniu zarażonego komara larwy rozwijają się w organizmie psa, docierając ostatecznie do tkanki podskórnej przy postaci skórnej albo do naczyń płucnych i serca przy postaci sercowo-płucnej.

Postać skórna, wywoływana przez Dirofilaria repens, jest w Europie Środkowej częstsza i zwykle ma łagodniejszy przebieg, dający zmiany podskórne i miejscowe swędzenie. Postać sercowo-płucna, wywoływana przez Dirofilaria immitis, jest znacznie poważniejsza, bo pasożyty lokalizują się w naczyniach płucnych i sercu, ale w Polsce występuje rzadziej niż w cieplejszym klimacie Europy Południowej.

Tabela: postać skórna a postać sercowo-płucna dirofilariozy

Przy postaci skórnej najczęściej obserwuje się niewielkie guzki podskórne oraz miejscowe swędzenie w okolicy zmiany, a objawy bywają na tyle dyskretne, że łatwo je przeoczyć bez uważnej obserwacji skóry. Postać sercowo-płucna, choć rzadsza, daje bardziej niepokojące objawy ogólne: przewlekły kaszel, duszność, szybsze męczenie się podczas wysiłku oraz ogólne osłabienie.

Do zakażenia dochodzi wyłącznie za pośrednictwem ukąszenia komara, który wcześniej ukąsił zarażone zwierzę, dlatego ryzyko choroby jest ściśle związane z sezonem aktywności tych owadów, a nie z całym rokiem. Cieplejsze lata oraz podróże z psem na tereny Europy Południowej, gdzie choroba występuje częściej, zwiększają ryzyko kontaktu z zarażonymi komarami.

Sam pies zarażony pasożytem nie zaraża bezpośrednio innych psów ani ludzi: do przeniesienia larw zawsze potrzebny jest komar jako pośrednik cyklu rozwojowego pasożyta. Dlatego ograniczanie kontaktu z komarami w sezonie ich aktywności ma znaczenie nie tylko dla konkretnego psa, ale też dla ograniczenia dalszego rozprzestrzeniania się choroby na danym terenie.

Rozpoznanie opiera się na badaniach krwi wykrywających obecność pasożyta lub jego larw, a przy podejrzeniu postaci sercowo-płucnej lekarz może dodatkowo zlecić USG serca, żeby ocenić zajęcie naczyń płucnych i samego serca. Leczenie zawsze prowadzi się pod nadzorem weterynarza, dobierając metodę do postaci choroby i stanu ogólnego psa, bo niewłaściwie prowadzone leczenie postaci sercowo-płucnej może być ryzykowne.

Profilaktyka polega na stosowaniu preparatów ograniczających ryzyko zakażenia w sezonie aktywności komarów, dobranych indywidualnie z weterynarzem do miejsca zamieszkania i planowanych podróży z psem. To inny sezon i często inne preparaty niż profilaktyka przeciw kleszczom, dlatego warto omówić oba tematy osobno podczas wizyty kontrolnej.

Ciekawostka. Dirofilarioza jest częstsza w krajach śródziemnomorskich, ale przypadki notuje się też coraz częściej w Polsce.

Czy dirofilarioza jest groźna dla psa?

Postać skórna zwykle ma łagodniejszy przebieg, natomiast postać sercowo-płucna jest poważniejsza i wymaga leczenia pod ścisłym nadzorem weterynarza.

Czy dirofilarioza przenosi się na ludzi?

Zdarzają się rzadkie przypadki zakażenia u ludzi, dlatego profilaktyka u psa ma znaczenie także w tym szerszym kontekście, choć to temat wykraczający poza zakres tego artykułu.

Kiedy stosować profilaktykę przeciw dirofilariozie?

W sezonie aktywności komarów, którego dokładne ramy czasowe warto ustalić z weterynarzem, zależnie od regionu i warunków pogodowych w danym roku.

Czym różni się dirofilarioza od boreliozy?

Dirofilariozę przenoszą komary, a boreliozę kleszcze, dlatego to dwie różne choroby wymagające osobnej profilaktyki i innego sezonu ochrony.

Więcej o typowych problemach zdrowotnych rasy znajdziesz w artykule o chorobach dobermana. Przeczytaj artykuł.

• Merck Veterinary Manual
• ESCCAP (European Scientific Counsel Companion Animal Parasites)
• publikacje weterynaryjne indeksowane w PubMed